Komandanti i sistemeve ukrainase të dronëve, Robert Brovdy, me thirrjen „Hungarezi", i dërgoi në heshtje por qartë një mesazh Bjellorusisë: 500 objektiva potenciale tashmë janë identifikuar në vendin e Lukashenkos.

„Hungarezi" nuk është një oficer ushtarak i çfarëdoshëm. Nën komandën e tij kryhen goditjet më të suksesshme ukrainase me dronë me rreze të gjatë thellë në territorin rus - rafineri nafte, fabrika raketash, depo karburanti. Para Ditës së Fitores në Moskë, ai pranoi se një goditje „simbolike" në Sheshin e Kuq do të ishte lajm botëror, por tha se Ukraina ndoshta do të „rrahë" aty ku mbrojtja ajrore ruse është më e dobët. Goditjet deri në 150 kilometra thellësi prapa frontit tashmë janë rutinë.

Kërcënimi ndaj Bjellorusisë vjen në kontekstin e bashkëpunimit të zgjeruar ushtarak rus-bjellorus. Minsku qysh në vitin 2022 lejoi forcat ruse të përdorin territorin e tij si pikë nisjeje për pushtimin, dhe që atëherë e mban atë funksion logjistik. Në të kundërt, vitet e fundit Lukashenko ka tentuar disa herë të distancohet nga përfshirja e drejtpërdrejtë. Tani duket se Kievi i ka vënë vijën.

Zelensky javën e kaluar paralajmëroi publikisht Bjellorusinë se zgjerimi i rolit ushtarak do të ketë „pasoja", dhe se Ukraina është e gatshme për „masa parandaluese". Ndërsa ministria bjelloruse e mbrojtjes më 21 maj pretendoi se Rusia kishte zhvendosur kokat bërthamore në territorin bjellorus - ndarje përgjegjësie në të cilën Minsku nuk mund të mbetet më „i pafajshëm". Lukashenko e mohoi këtë dhe ofroi të takohej me Zelensky „kudo".

Të njëjtën ditë, lidereshë e opozitës bjelloruse në mërgim, Svjatlana Cihanovska, vizitoi për herë të parë zyrtarisht Kievin. Ky është një sinjal politik që shkon paralelisht me sinjalin ushtarak të Brovdy - mesazh i kombinuar për Lukashenkon: ose ruani distancën nga Moska, ose mos prisni siguri personale.

Pyetja për Ballkanin është teknike: a do të thoshte një front i ri ushtarak në Bjellorusi një Evropë më të gatshme për reagim të shpejtë, apo një segment evropian mbrojtës të mbingarkuar? Ndoshta të dytën. Dhe kjo do të thotë që asnjë vend - as Maqedonia, as Serbia, as Bosnja - nuk mund të jetë „jashtë". Të gjithë do të ndiejnë pasojat e eskalimit të ardhshëm, garantuar.