Një tragjedi familjare në lagjen shkupjane Çair rihapi pyetjen që institucionet duan më së shumti ta shmangin: sa herë duhet të kallëzohet dhuna në familje para se dikush vërtet të reagojë?

Mbrëmë, një burrë 31-vjeçar dyshohet se me thikë vrau babain e vet. Sipas informacioneve nga hetimi që i përcollën disa media, tragjedia ndodhi pasi babai 52-vjeçar, nën ndikimin e alkoolit, sulmoi fizikisht bashkëshorten. Djali, në përpjekje për të mbrojtur nënën e tij, i shkaktoi disa plagë me thikë. MPB konfirmoi se rreth orës 23:00 në zonën e Stacionit Policor Bit Pazar 31-vjeçari u arrestua, ndërsa trupi i të ndjerit u dorëzua për obduksion.

Detali më i rëndë nuk është vetë akti, por ajo që i parapriu. Sipas burimeve pranë hetimit, babai ishte kallëzuar edhe më parë për dhunë në familje - raste që ishin evidentuar nga institucionet përgjegjëse. Domethënë sistemi e dinte. E dinte se në atë shtëpi kishte dhunë, e dinte se ekzistonte rrezik - dhe prapëseprapë gjërat arritën te thika dhe një trup i vdekur. Kur një alarm familjar është i njohur për institucionet dhe prapëseprapë përfundon kështu, kjo nuk është vetëm tragjedi personale - është edhe dështim institucional.

Hetimi do t'i vërtetojë të gjitha, dhe s'i takon askujt të gjykojë paraprakisht. Por pamja më e gjerë është e njohur dhe dhimbshëm e përsëritur: kallëzimet për dhunë në familje shpesh përfundojnë në sirtar, me një shënim dhe pa mbrojtje reale për viktimat. Çdo tragjedi e tillë vjen me të njëjtin mesazh të heshtur - mund të parandalohej. Pyetja që institucionet duhet t'i bëjnë vetes nuk është „kush është fajtor tani", por „pse paralajmërimet, kur tashmë ekzistonin, nuk kishin asnjë kuptim derisa u bë tepër vonë".