Skip to content

Adoleshentë vrasin për 25.000 euro: rrjeti që rekrutimin e kthen në lojë videoje

1 min. lexim
Shpërndaj
Adoleshentë vrasin për 25.000 euro: rrjeti që rekrutimin e kthen në lojë videoje

Një tetëmbëdhjetëvjeçar në një periferi të Stokholmit qëllon një studente që po kthehej nga ndërrimi në një restorant ushqimi të shpejtë. E vret. Personi i gabuar. Nuk kishte asgjë kundër saj, as nuk e dinte kush duhej të ishte objektivi i vërtetë. Punonte me porosi, për para që kurrë nuk i pa.

Ky është modeli i punës i rrjetit Fokstrot, një grup i krimit të organizuar i lidhur me regjimin iranian, të cilit i atribuohen rreth 35 vrasje nga viti 2022 e këndej. Specialiteti i shtëpisë quhet „dhunë si shërbim". Klienti porosit, rrjeti dorëzon, ndërsa ekzekutuesi është një adoleshent i rekrutuar përmes rrjeteve sociale.

Rekrutim si lojë videoje

Sipas grupit operativ GRIM, i formuar nga Europoli pikërisht për këtë dukuri, i gjithë procesi është dizajnuar të ngjajë me një lojë. Pseudonime në vend të emrave. Nivel pas niveli. Një koordinator që të dërgon një hartë dhe një video ku në pyll është varrosur arma, pastaj një pamje të një fshehtoreje me para në kaçube. Njëri nga pjesëmarrësit në rastin në Britani përdorte një nofkë të marrë drejtpërdrejt nga seria e lojërave „Hitman".

Endi Krag nga Europoli e quan këtë angazhim sistematik të të rinjve të cenueshëm për kryerjen e vrasjeve. Njëmbëdhjetë vende janë tashmë në grupin GRIM: Belgjika, Danimarka, Finlanda, Franca, Gjermania, Islanda, Holanda, Norvegjia, Spanja, Suedia dhe Mbretëria e Bashkuar. Ky nuk është problem lokal suedez që do të mbetet në veri të Alpeve.

Norvegjezi që nuk e dinte kë duhej të vriste

Pamja më e qartë se si funksionon sistemi është rasti i një adoleshenti norvegjez, djalë i dy gazetarëve, i cili pas problemeve me drogën dhe një psikoze përfundoi në një institucion çrehabilitimi. Atje njohu një djalë tjetër që i ofroi punë përmes internetit: një vrasje në Angli për rreth 25.000 euro. Porosia erdhi nga një gjashtëmbëdhjetëvjeçar me nofkën „Gjenerali".

Organizimi ishte i përsosur. Biletë njëdrejtimëshe për në Mançester, ndihmë për një pasaportë urgjente, udhëheqje nëpër çdo fazë përmes një aplikacioni për komunikim të koduar, dorëzim te një koordinator logjistik. Kur djaloshi u vendos në hotel me armën, mori një mesazh: „Nesër kemi shumë punë." Të nesërmen u arrestua. Kurrë nuk i thanë kë duhej të vriste. Hetuesit ende nuk e dinë nëse objektivi ishte nga bota e krimit apo një porosi e motivuar politikisht.

Material i konsumueshëm

Më cinike është logjika kontabël. Gazetari suedez investigativ Dijamant Salihu, që prej tre vjetësh e studion rrjetin, thotë se Fokstrotin fare nuk e shqetëson nëse djemtë do të kapen. Përkundrazi. „Kur i arrestoni, ata nuk mund t'i kërkojnë paratë e premtuara, dhe nuk kemi parë asnjë rast që këta vrasës të rinj të kenë marrë diçka", thotë ai. Rekrutojnë gjithnjë e më të rinj pikërisht sepse më të rinjtë nuk mendojnë për pasojat dhe e marrin rrezikun më lehtë.

Kjo do të thotë se kapja nuk është defekt i sistemit. Është pjesë e planit të biznesit. Djaloshi shkon në burg, porositësi nuk paguan asgjë, ndërsa rrjeti hap një shpallje të re.

Ku shkon e gjithë kjo

Lideri i Fokstrotit, Rava Maxhid, iku nga Suedia, pastaj nga Turqia, dhe tani është në Teheran. Policia beson se një pjesë e sulmeve janë kryer për regjimin iranian, mes tyre edhe një sulm me granatë dore ndaj ambasadës izraelite në Kopenhagë. Salihu thotë se lidhjet me Teheranin nisën pasi Maxhidi iku atje dhe iu desh të bënte një marrëveshje për të jetuar i lirë.

Grupi GRIM për 15 muaj ka bërë mbi 280 arrestime. I dyshuari kyç është kapur në Sulejmani të Irakut dhe pritet vendimi për ekstradimin e tij në Suedi. Por Maxhidi është i paarritshëm sa është në Iran, ndërsa metodën tashmë e kopjojnë rrjete rivale.

Që këtu vjen pjesa që na prek drejtpërdrejt. Kjo nuk është teknologji që kërkon infrastrukturë. Duhet një aplikacion për komunikim të koduar, një djalë 16-vjeçar me telefon dhe pa perspektivë, dhe dikush që e di sa vlen dëshira e tij për të qenë dikush. Ballkani ka mjaftueshëm edhe nga e para edhe nga e dyta. Pyetja nuk është nëse metoda do të arrijë në rajon, por kush te ne e ndjek fare këtë temë para se të arrijë.