Kur era mori çatitë nga ndërtesat e Shkupit, autoritetet njoftuan inspektime dhe komisione për vlerësimin e dëmit. Mirë - por pyetja që rrallë e bëjmë është pse disa çati fluturuan kaq lehtë.

Pas stuhisë së fuqishme që la shumë ndërtesa pa çati, u njoftuan inspektime të objekteve çatitë e të cilave fluturuan, dhe do të formohen edhe komisione për vlerësimin e dëmeve. Nga komunat e Shkupit u bëjnë thirrje qytetarëve t'i raportojnë pasojat e stuhisë, që dëmet të mund të evidentohen dhe, siç njoftoi Qeveria, të rimbursohen.

Procedura është standarde: raportim, kontroll, komision, raport. Era goditi, dëmi u bë, dhe tani fillon pjesa burokratike - formularë, komisione, pritje. Për njerëzit nën çatitë e shkulura, ajo pritje nuk është abstrakte; ajo do të thotë ujë që hyn në banesë me shiun e radhës.

Por pas çdo ndërhyrjeje urgjente qëndron edhe një pyetje e qëndrueshme. Inspektimet do të përcaktojnë sa i madh është dëmi - por a do të përcaktojnë edhe pse fluturuan çatitë? Një pjesë e përgjigjes është një forcë e natyrës që nuk mund të parandalohet. Një pjesë tjetër, ndoshta, qëndron te mirëmbajtja, te cilësia e punimeve, te sa kohë ka që dikush fare i pa ato çati. Një komision që vetëm mat dëmin, por nuk kërkon shkakun, e kryen gjysmën e punës.