Studiues japonezë zbuluan përqendrime rekord ari - dhe pikërisht aty ku pak kush do të mendonte të kërkonte: në një vullkan nënujor. Depozita gjendet në fushën hidrotermale Higashi-Aogashima, në një krater vullkanik të zhytur rreth 350 kilometra në jug të Tokios. Ajo që e bën zbulimin të veçantë është se përmban edhe kokrra ari të dukshme edhe të ashtuquajturin „ar të padukshëm" - nanogrimca dhe atome të veçanta ari të bllokuara në strukturën kristalore të piritit.

Piriti njihet si „ari i budallenjve" - një mineral që shkëlqen si ari dhe me shekuj i ka joshur minatorët të mendojnë se kanë gjetur pasuri aty ku nuk kishte. Por këtë herë historia është e kundërt. Sipas autorëve të studimit, botuar në revistën shkencore Scientific Reports, ky pirit përmban përqendrimin më të madh të arit në planet. Pra, ari i rremë këtë herë fsheh të vërtetin.

Depozita u zbulua qysh në vitin 2015, por analiza e re tani zbulon sa e pasur është. Dhe këtu fillon pjesa e dytë, më e qetë e historisë - ajo që rrallë arrin në tituj. Zbulimi rindez sërish debatin për minierat në fund të detit, të cilat shumëkush i konsideron katastrofike ekologjikisht. Japonia vazhdon të këmbëngulë në minierat komerciale nënujore, pavarësisht moratoriumeve ndërkombëtare dhe thirrjeve për kujdes.

Historia këshillon modesti. Projekti i Papua Guinesë së Re për miniera nënujore dështoi në vitin 2012 dhe kushtoi rreth 85 milionë dollarë - para të hedhura në det, fjalë për fjalë. Pyetja që lë ky zbulim nuk është nëse ka ar atje poshtë; ka, dhe shumë. Pyetja është a ia vlen të shkatërrohet një botë nënujore e paprekur për ta nxjerrë. Dhe kjo është një vendim që, si zakonisht, do ta marrin ata që nuk do të jetojnë pranë atij deti.