Vladimir Putini shfrytëzoi vizitën në kryqëzorin raketor „Varjag” për një mesazh që nuk u drejtohej ekuipazhit. Derisa vëzhgonte fazën përfundimtare të ushtrimeve të flotës ruse të Pacifikut, ai deklaroi se potenciali për përplasje në Pacifik rritet.

„Shohim se, për fat të keq, potenciali për konflikt këtu rritet. NATO infiltrohet këtu, krijohen blokë të rinj ushtarako-politikë, ndërsa shpërndahen ose planifikohen sisteme të reja armatimi që paraqesin kërcënim edhe për vendin tonë”, tha presidenti rus.

Formulimi është i njohur. I njëjti argument, me emra vendesh të zëvendësuar, dëgjohet nga Moska prej 2014-ës e këndej: dikush tjetër afrohet, Rusia vetëm reagon. Diferenca është se këtë herë skena është Pacifiku, e jo Evropa.

Ushtrimet nisën më 4 gusht dhe përfshijnë mbrojtjen e kufijve detarë, zonave ishullore dhe rajoneve bregdetare të Lindjes së Largët ruse. Në ujërat e Detit të Japonisë dhe të Ohotskut dhe të Pacifikut verilindor marrin pjesë rreth 60 anije, nëndetëse dhe mjete ndihmëse, 30 avione, helikopterë dhe dronë dhe më shumë se 13.000 ushtarë.

Trembëdhjetë mijë ushtarë në ushtrim që shpjegohet si mbrojtës. Numri vetvetiu thotë në cilin drejtim lëviz regjioni.

Japonia, e përmendur me ton të veçantë

Pjesa më interesante e deklaratës kishte të bënte me Tokion. Putini theksoi se Rusia nuk kërcënon Japoninë dhe se nuk ka pretendime territoriale ose tjera, por menjëherë pastaj shtoi se Japonia për herë të parë në dokumentet e vetë më të reja ushtarako-doktrinare ka shënuar Rusinë si një nga burimet kryesore të kërcënimit.

„Do të dëshiroja të theksoj se ne nuk kërcënojmë Japoninë. Nuk kemi absolutisht asnjë ankesë”, tha ai.

Fjalia „nuk kemi pretendime territoriale” e shqiptuar në kontekst të marrëdhënieve midis Moskës dhe Tokios mban peshën e vet, sepse konflikti rreth Ishujve Kurile zgjat prej 1945-ës dhe është arsyeja pse dy vendet ende nuk kanë nënshkruar marrëveshje paqeje nga Lufta e Dytë Botërore.

Putini paralajmëroi edhe se Moska vëren përpjekje të autoriteteve në vende të veçanta për të kufizuar lëvizjen e anijeve ruse, dhe se Rusia do të kundërpërgjigjet me masë të njëjtë ndaj çdo përpjekjeje për sekuestrimin e anijeve të saj tregtare, pa marrë parasysh në cilat ujëra do të ndodhë.

Për fund erdhi edhe oferta: Rusia është e gatshme për bashkëpunim në Arktik, përfshirë edhe shfrytëzimin e Rrugës Detare të Veriut, në përputhje me të drejtën ndërkombëtare detare. Thirrja në të drejtën ndërkombëtare në të njëjtin fjalim në të cilin paralajmërohet hakmarrje pa marrë parasysh ujërat është kontrast që vlen të shënohet.

Ballkani e njeh këtë formë retorike përmendësh. Së pari shpjegohet se nuk ka qëllime, pastaj numërohen anijet. Diferenca është vetëm në atë sa larg është deti.