Drejtori i një agjencie shtetërore në Maqedoni publikoi një fotokompozicion në të cilin i dënuari për krime lufte Ratko Mlladiq qëndron mes personaliteteve nga historia serbe, me mbishkrimin „Gjeneralët e ushtrisë qiellore“. Funksioni që ushtron ky njeri quhet drejtor i Agjencisë për realizimin e të drejtave të bashkësive.

Dalibor Kitanoviq e publikoi kompozicionin në profilin e vet pas vdekjes së ish-komandantit të Ushtrisë së Republikës Sërpska, i cili vdiq në Hagë ndërsa vuante dënimin e përjetshëm me burg. Në fotografinë, e punuar dukshëm me inteligjencë artificiale, Mlladiqi është vendosur mes personaliteteve të paraqitura si heronj kombëtarë - mes tyre edhe komandanti çetnik Drazha Mihajlloviq.

Qeveria kërkon, por nuk shkarkon

Reagimi i Qeverisë erdhi në një formë që ia vlen të lexohet me kujdes. „Qëndrimi i Dalibor Kitanoviqit është qëndrimi i tij personal dhe është i papranueshëm për Qeverinë“, njoftuan nga Ilindenska, duke shtuar se do t'i kërkojnë ta tërheqë qëndrimin - ndërsa nëse nuk pajtohet me politikat e Qeverisë, presin që ai vetë të tërhiqet nga pozita.

Pra: një njeri që publikisht lartëson të dënuarin për gjenocidin në Srebrenicë merr ofertën të mendojë vetë nëse dëshiron të mbetet. Jo shkarkim. Jo pezullim deri në vërtetimin e përgjegjësisë. Ofertë.

Urania Pirovska nga Komiteti i Helsinkit për të Drejtat e Njeriut e goditi thelbin. Sipas saj, Qeveria nuk duhet t'i lërë fare hapësirë Kitanoviqit të vendosë - ai duhet të përgjigjet sipas nenit 407-a të Kodit Penal, i cili parashikon përgjegjësi për miratimin ose justifikimin e gjenocidit, krimeve kundër njerëzimit ose krimeve të luftës. „Këtu nuk ka hapësirë për vendimin e tij“, shkroi ajo.

Institucione që ekzistojnë vetëm në letër

Nga LSDM kërkuan që Prokuroria Publike të veprojë dhe të vërtetojë përgjegjësinë e ministrit të vetëqeverisjes lokale Ivan Stoillkoviq, të partisë së tij dhe të Kitanoviqit. Keti Shterjova pyeti drejtpërdrejt: „Çfarë pret Prokuroria Publike? Thirrje nga Mickoski?“ Partia thekson edhe nenin 319 të Kodit Penal, i cili sanksionon nxitjen e urrejtjes kombëtare, racore ose fetare, si dhe nenin 20 të Kushtetutës.

Kjo është fjalia që e tregon të gjithë historinë për gjendjen e institucioneve këtu. Ligji ekziston. Vepra penale është e përcaktuar. Institucioni kompetent ka emër dhe adresë. Ajo që mungon është lëvizja e tij pa sinjal politik.

VMRO-DPMNE, në përgjigje për mediat, tha se nuk duan të përzihen në punët e brendshme të shteteve të tjera. Lartësimi i njeriut të dënuar për masakrën në Srebrenicë, i kryer nga drejtori i një agjencie shtetërore maqedonase, në një profil maqedonas, në hapësirën publike maqedonase - në atë formulim u bë problem i brendshëm i dikujt tjetër.

BDI nga ana e vet iu drejtua Vlenit me pyetjen pse kishin heshtur para lartësimit të gjenocidit nga partneri i tyre koalicionar. „Vleni nuk është vëzhgues, por është në Qeveri dhe është bashkëpërgjegjës për partnerët që i mban në pushtet“, njoftuan andej. Kur Vleni më në fund doli me njoftim, ai i referohej kryesisht publikimit të Kitanoviqit, e jo tekstit që e shpërndau partia e Stoillkoviqit.

E gjithë skena politike e mati rastin me vizore: kush sa guxon të reagojë pa e prishur koalicionin. Askush nuk e mati me masën e vetme që ka rëndësi - a guxon një njeri që lartëson të dënuarin për gjenocid të drejtojë një institucion puna e të cilit është të mbrojë të drejtat e bashkësive.