Ishulli që për dekada jetoi nga dielli, detet dhe nostalgjia për makinat e vjetra tani po shikon si i shpërbëhet turizmi. Në pesë muajt e parë të vitit 2026 Kuba priti më pak se 360.000 vizitorë të huaj - një rënie prej plot 58,4 për qind krahasuar me të njëjtën periudhë vitin e kaluar, sipas entit kuban të statistikave.

Pas shifrës qëndron një strategji e qartë. Administrata e Donald Trampit po e shënjestron pikërisht turizmin - një burim kyç të ardhurash për qeverinë kubane - përmes sanksioneve të forcuara. Rezultati është që kompanitë ajrore dhe zinxhirët hotelierë po e braktisin ishullin një nga një. Air Canada i pezulloi fluturimet për një kohë të pacaktuar për shkak të „pasigurisë së vazhdueshme politike e ekonomike", ndërsa grupet spanjolle hoteliere Meliá dhe Iberostar mbyllën objekte të shumta para afatit që Uashingtoni vendosi për ndërprerjen e bashkëpunimit me konglomeratin kuban të kontrolluar nga ushtria, Gaesa.

Sekretari amerikan i Shtetit Marko Rubio e akuzoi Gaesën se funksionon si „shtet brenda shtetit" dhe se „grumbullon fitim për një elitë të vogël" ndërsa sillet me represion ndaj atyre që ankohen. Megjithatë, si gjithmonë me sanksionet, pyetja është kush paguan vërtet në fund - elita që shënjestrohet, apo njeriu i thjeshtë që varet prej saj?

Dhe realiteti në rrugë është frikësues. Kuba përballet me mungesë karburanti, ilaçesh dhe ushqim me racione. Mbijetesa e fëmijëve të sëmurë nga kanceri ka rënë nga 85 në 65 për qind që nga janari. Ndërprerjet e energjisë shkaktuan protesta të rralla publike, dhe mungesa është aq e thellë sa po mbarojnë edhe nafora në manastire. Ballkani e njeh nga afër këtë histori - kur gjeopolitika luhet përmes një populli, të parët vuajnë më të cenueshmit, kurse ata që e kanë krojuar lojën përgjigjen të fundit.