Kancelari gjerman Fridrih Merc nuk e zgjodhi fjalorin diplomatik: Irani „bisedon me shumë mjeshtri - ose më mirë thënë, shmang shumë mjeshtërisht bisedimet", ndërkohë që negociatorët amerikanë udhëtuan deri në Islamabad vetëm për t'u kthyer me duar bosh. „Trump është pala e mundur", ishte thelbi i vlerësimit të tij.

Trump u përgjigj me leximin e vet të të njëjtës situatë: „I kemi të gjitha letrat në dorë" dhe ftoi Iranin të vijë në Uashington ose të paraqitet. Pala iraniane propozoi marrëveshje për armëpushim me qëllim hapjen e Ngushticës së Hormuzit, duke shtyrë çështjet bërthamore për më vonë. Trump e refuzoi.

Merci nuk flet për Iranin në vakuum - ai flet për një ndarje transatlantike. Kancelari gjerman publikisht vë në pikëpyetje aftësinë e administratës amerikane për të arritur qëllimet e veta - dhe ky është një hap që udhëheqësit evropianë rrallë e bëjnë kaq drejtpërdrejt. Që e bën pikërisht Merci, i cili u paraqit si më afër Trump sesa kryeministrat e mëparshëm gjermanë, është tregues i thellësisë së përçarjes.

Ministri iranian i Punëve të Jashtme Araghçi ndërkohë u takua me Putinin duke kërkuar mbështetje për të zbutur efektet e bllokadës. Secila palë sheh një dalje të ndryshme - dhe asnjë palë për momentin nuk duket gati për kompromis të vërtetë. Hormuzi mbetet i mbyllur.