Gjermania duhet sërish të blejë naftë dhe gaz të lirë nga Rusia dhe sa më shpejt të kyçet në bisedimet e paqes me Moskën - ky është mesazhi i bashkëkryetares së Alternativës për Gjermaninë, Alis Vajdel, vetëm disa ditë pasi partia e saj korri fitore bindëse në zgjedhjet në Saksoni-Anhalt.

Shifrat nga ato zgjedhje janë pjesa që e bën deklaratën të vështirë për t'u injoruar. AfD fitoi 43,8 për qind të votave. Unioni Demokristian i kancelarit Fridrih Merc ra në 17,2 për qind. Partia mori 39 nga 83 vende në parlamentin rajonal dhe mbeti disa mandate nën shumicën e vetvetishme.

„Aty ku janë më të lirët“

- Duhet të blejmë energjentë fosilë aty ku këtë me aq sukses e bëjnë kolegët tanë aziatikë - aty ku gazi natyror dhe nafta janë më të lirë. E ajo është Rusia - deklaroi Vajdel.

Qëndrimi nuk është i ri. Vajdel edhe më parë kërkonte hapur rifillimin e importit të gazit të lirë rus, duke pretenduar se pikërisht qasja te energjentët e volitshëm rusë me dekada ka qenë një nga themelet e modelit industrial „prodhuar në Gjermani“. Javën e kaluar në Bundestag sërish e akuzoi qeverinë se me heqjen dorë nga gazi rus po rrezikon sigurinë energjetike dhe paralajmëroi për probleme të mundshme me furnizimin gjatë dimrit.

Merci e hodhi ashpër poshtë paraqitjen e saj. Porositi se Berlini do të vazhdojë ta mbështesë Ukrainën dhe e akuzoi AfD-në se në marrëdhëniet me Moskën përfaqëson politikë që nuk është në interes të Gjermanisë.

Argumenti që funksionon edhe kur burimi nuk është simpatik

Ky është momenti ku është lehtë të gabohet. Mënyra më praktike për të hedhur poshtë një argument të pakëndshëm është të tregosh kush e thotë - ndërsa Vajdel për Gjermaninë është saktësisht aq kontestuese sa tingëllon. Por prej kësaj nuk rrjedh se fatura e rrymës në Lajpcig del ndryshe.

Prandaj partia rritet. Jo sepse gjermanët papritur e deshën Moskën, por sepse katër vjet pas vendimit për ndarje nga gazi rus, dikush në fletëvotim ofron një version në të cilin fatura sërish është më e vogël. A është ai version real, kjo është pyetja e dytë. E para është se kush fare e vuri në tryezë, dhe pse të tjerët ia lanë atë hapësirë.

Termocentralet bërthamore dhe Maoja

Vajdel më ashpër e sulmoi vendimin që Gjermania t'i mbyllë centralet bërthamore. Kujtoi se vendi dikur kishte 19 centrale bërthamore të kyçura në rrjet dhe vlerësoi se mbyllja e tyre ishte shkatërrim i vetëdijshëm i epërsisë teknologjike gjermane.

- Gjermania dikur i kishte centralet bërthamore më moderne. Ishim liderë botërorë, ndërsa ato centrale prodhonin rrymë pa emetim të dioksidit të karbonit. Qëllimisht i fikën, i shkatërruan. Unë këtë e quaj vandalizëm teknologjik i vetëdijshëm. Maoja do të ishte krenar për këtë qeveri federale - tha Vajdel.

Krahasimi i referohet liderit komunist kinez Mao Ce Dun. Retorika është e destinuar për efekt, por poenta nën të është ajo me të cilën mundohen edhe kundërshtarët e AfD-së: vendimi për centralet bërthamore u mor në një realitet energjetik dhe mbeti në fuqi në një krejt tjetër.

Çfarë kërkon partia tani

AfD tani përpiqet ta kthejë triumfin zgjedhor në Saksoni-Anhalt në presion për ndryshim të politikës në nivel federal. Kërkesat janë të qarta: ndërprerje ose zvogëlim drastik i ndihmës gjermane për Ukrainën, normalizim i marrëdhënieve me Rusinë, kthim te energjentët rusë dhe mbështetje e sërishme në energjinë bërthamore.

Katër vjet Evropa e ndërtoi politikën e vet energjetike mbi supozimin se kthimi te gazi rus është politikisht i pamundur. Në Saksoni-Anhalt ai supozim mori 43,8 për qind.