Liqeni i Ohrit, të cilin në verë zakonisht e shohim të qetë si xham, dje tregoi një fytyrë krejt tjetër. Erëra të forta ngritën valë të pakontrolluara që goditën gjithë vijën bregdetare. Në Ljubaništa, barkat dhe motoskafët përfunduan të hedhur në breg, dhe në Trpejca valët mbuluan plazhin dhe arritën te rreshti i parë i shtëpive. Dëmet, sipas informacioneve lokale, janë të konsiderueshme.

Pjesa e Strugës e liqenit ishte po ashtu e prekur - në kampin Gradište valët nxirrnin motoskafë jashtë ujit. Gjithë kjo në të njëjtën ditë kur, në lartësitë e Malit Sharr, mbi 2.000 metra, temperatura ra nën zero dhe ra borë. Vera dhe dimri u përplasën në një largësi prej njëqind kilometrash, dhe midis tyre bregu mbeti të paguajë faturën.

Dukuri të tilla vërtet janë të rralla për periudhën verore, kur liqeni është i butë dhe turistët nuk presin asgjë më shumë se një valëzim të lehtë. Por ndryshimet e papritura të motit dhe atmosfera e paqëndrueshme sollën sot një pamje tjetër - të tillë që i ngjan më shumë një stuhie vjeshte sesa një dite korriku.

Qytetarët menjëherë nisën të ndajnë paralajmërime për kujdes, veçanërisht për ata që janë në plazhe ose afër ujit. Dhe kjo është mirë. Por pyetja që rri pezull mbi çdo stuhi të tillë është tjetër: sa të gatshëm jemi për një mot që bëhet gjithnjë e më i paparashikueshëm? Liqeni nuk kërkon falje para se të tërbohet. Dhe ne ende reagojmë vetëm pasi motoskafët përfundojnë në të thatë.