Охридското Езеро, кое летото обично го гледаме мирно како стакло, вчера покажа сосема друго лице. Силни ветрови кренаа неконтролирани бранови што удрија по целото крајбрежје. Во Љубаништа кајчиња и глисери завршија исфрлени на брегот, а во Трпејца брановите ја покрија плажата и стигнаа до првиот ред куќи. Штетите, според локалните информации, се значителни.

Струшкиот дел од езерото исто така беше зафатен – на кампот Градиште брановите исфрлаа глисери надвор од водата. Сето тоа во истиот ден кога на високите предели на Шар Планина, над 2.000 метри, температурата се спушти под нула и заврна снег. Летото и зимата се судрија на растојание од стотина километри, а меѓу нив остана крајбрежјето да ја плати сметката.

Вакви појави се навистина ретки за летниот период, кога езерото е питомо и туристите не очекуваат ништо повеќе од блага бранка. Но наглите промени на времето и нестабилната атмосфера денес донесоа поинаква слика – таква што повеќе личи на есенска бура отколку на јулски ден.

Граѓаните веднаш почнаа да споделуваат предупредувања за внимателност, особено за оние што се на плажите или во близина на водата. И тоа е добро. Но прашањето што останува лебди над секое вакво невреме е поинакво: колку сме подготвени за времето што станува сѐ понепредвидливо? Езерото не се извинува пред да се разбранува. А ние сѐ уште реагираме дури откако глисерите ќе завршат на суво.