Njeriu që ndërtonte qendrat e të dhënave të OpenAI-t u largua javën e kaluar. Quhet Kris Mallon, erdhi në mars të vitit të kaluar, kurse para kësaj kaloi gati pesë vjet në Meta dhe më shumë se një dekadë në Google. Pra: nuk është njeri që ikën nga një projekt i madh sepse nuk di si punohet.

Kohëzgjedhja është ajo që bie në sy. Malloni drejtonte operacionin më të shtrenjtë në firmë - ndërtimin e qendrave të të dhënave përmes të cilave kalon e gjithë historia e inteligjencës artificiale. Erdhi shpejt pas nisjes së Stargate-it, iniciativa për qendra amerikane të të dhënave që e promovoi administrata e Trumpit, dhe në të cilën OpenAI figuron bashkë me Oracle, Nvidia, SoftBank dhe Microsoft. Në një degë ku secili do të ndërtojë sa më shpejt, vendi që ai mbante është ndër më të vëzhguarit në industri. Prej andej askush nuk largohet rastësisht.

Nga OpenAI thonë se „së fundmi e riorganizuan“ organizatën e vet të infrastrukturës „për ta mbështetur vëllimin dhe ritmin e punës“, dhe se kanë „ekip të fortë e thellësisht me përvojë për qendrat e të dhënave“. Formulim që nuk thotë asgjë, por thotë shumë. Sipas shkrimit të Wall Street Journal, në atë riorganizim Malloni pushoi së raportuari drejtpërdrejt te presidenti Greg Brokman dhe filloi të raportojë te nënpresidenti Saçin Kati. Kur një njeri që i përgjigjej majës papritmas i përgjigjet një shkalle më poshtë, zakonisht nuk bëhet fjalë për estetikë organizative.

Dhe këtu vjen shifra që e bën historinë më të madhe se një njeri: trembëdhjetë drejtues të lartë janë larguar nga OpenAI këtë vit, sipas llogaritjes së Business Insider. Para dy javësh e zëvendësoi drejtoreshën e vet për të ardhura, Denis Dreser, e cila duroi rreth tetë muaj. Dy ditë më parë u largua Bred Lajtkap, një nga njerëzit më të vjetër në firmë dhe drejtor operativ i saj, i cili tha se „fillon diçka të re“ pa thënë çfarë. Një muaj para tyre u largua Fixhi Simo, faktikisht njeriu i dytë i firmës, për shkak të një sëmundjeje kronike.

Lista vazhdon edhe në vendet ku duhej të kihej kujdesi më i madh. Në korrik u largua shefja për etikë Kloe Bakalar, kurse javën e kaluar u publikua se firma e kishte shpërndarë ekipin për gatishmëri - njësinë detyra e së cilës ishte të vlerësonte nëse modelet mund të shkaktojnë pasoja katastrofike. Pra, ndërkohë që jashtë zhvillohet debati sa të sigurta janë këto sisteme, brenda pikërisht ato karrige zbrazen të parat.

Brokmani ankohet se reflektori mbi firmën e tij është aq i fortë sa „çdo largim shqyrtohet në një mënyrë siç përndryshe nuk do të ishte“. Kjo është fjali e bukur, por nuk shpjegon pse trembëdhjetë veta brenda një viti vendosën të shqyrtohen nga jashtë. Sidomos tani, kur dalja në bursë, fillimisht e pritur këtë vit, është shtyrë për vitin 2027 dhe shfaqen dyshime se vlera e firmës nuk përputhet me përfitueshmërinë.

Lexuesi ballkanik këtë e di përmendsh nga një terren tjetër: kur nga një institucion brenda pak kohe largohen të gjithë ata që dinin si punon, shpjegimi është gjithmonë se bëhet fjalë për „riorganizim“. Pyetja që mbetet është më e thjeshtë se të gjitha deklaratat - çfarë dinë ata që po ikin, e ne jo?