Panzanela është dëshmi se recetat më të mira shpesh lindin nga mungesa, jo nga bollëku. Fshatarët toskanë për shekuj i dhanë jetë të dytë bukës së djeshme - e njomnin me domate të pjekura, qepë, borzilok, uthull dhe vaj ulliri të mirë. Asnjë mundim, asnjë zierje. Vetëm mendje dhe një pjatë që di se ç'të bëjë me vapën e verës.

Sot receta merr buratën dhe bëhet më festive, por shpirti mbetet i njëjtë. Për katër racione të duhen: 300 gramë fokaça e djeshme e prerë në kube, 500 gramë domate qershi në ngjyra të ndryshme, një kastravec i vogël, një qepë e kuqe e vogël, gjashtë burata të vogla, dy lugë kapëro, një grusht i mirë borziloku i freskët, pesë lugë vaj ulliri ekstra i virgjër, dy lugë uthull vere të kuqe, kripë deti dhe piper i bluar freskët.

Së pari ngroh furrën në 180 gradë. Preje fokaçën në kube dy-tri centimetra, hidhi pak vaj, përziej dhe piqe rreth 12 minuta derisa të skuqet e të bëhet e krisur. Lëre të ftohet. Domatet laji, ndaji në gjysma, vendosi në një enë të madhe me një majë kripe dhe lëri 15 minuta të lëshojnë lëngjet - ato lëngje janë gjysma e shijes.

Qepa është vendi ku gabojnë më shumë. Nëse do një shije më të butë, njome në ujë me akull dhjetë minuta para se ta shtosh. Për salcën, përziej uthullën me kripë e piper, pastaj derdh ngadalë vajin duke përzier derisa të lidhet. Shto kastravecin, qepën, kapërot dhe pjesën më të madhe të borzilokut te domatet, hidhi salcën dhe përziej butësisht.

Dhe këtu është truku kryesor: mos e shto fokaçën shumë herët. Idealisht rreth dhjetë minuta para se ta shërbesh, që të thithë lëngjet pa e humbur fare teksturën. Rregullo sallatën në një tabaka, vendos buratat e hapura sipër, mbylle me borzilokun që mbeti, pak vaj, piper dhe thekon kripe deti. Lëre dhjetë minuta që shijet të bashkohen. Haje në temperaturë ambienti - i ftohti vret edhe domaten edhe borzilokun, e ato këtu janë yjet.