Pamja për publikun është një: Donald Trump dhe Benjamin Netanjahu si aleancë e pandashme. Pamja pas dyerve të mbyllura, me sa duket, është krejt tjetër. Sipas një raporti të Axios, duke iu referuar dy zyrtarëve amerikanë dhe një burimi tjetër të njohur me bisedën, Trump në telefon e sulmoi ashpër kryeministrin izraelit për shkak të përshkallëzimit të konfliktit në Liban - dhe e quajti „të çmendur".

Toni, sipas burimeve, ishte i tërbuar. Trump i tha Netanjahut se bombardimi i planifikuar i Bejrutit vetëm do ta izolonte edhe më shumë Izraelin në skenën ndërkombëtare. Në një moment madje i tregoi se pikërisht ai, Trump, është meritor që Netanjahu nuk përfundoi në burg - aluzion për mbështetjen e tij gjatë gjykimit për korrupsion ndaj kryeministrit izraelit. Me fjalë të tjera: „po të shpëtoj, e ti më krijon probleme".

Konteksti është kyç. Biseda erdhi pasi Irani kërcënoi se do t'i ndërpresë negociatat me SHBA-në pikërisht për shkak të veprimeve ushtarake izraelite në Liban. Trump, qartazi, shqetësohej më shumë për negociatat e veta me Teheranin sesa për planet e aleatit - dhe prandaj e ndaloi planin izraelit për sulm ndaj kryeqytetit libanez.

Ka edhe një detaj human pas tërbimit diplomatik. Sipas një zyrtari, Trump ishte i shqetësuar për numrin e madh të viktimave civile në Liban dhe kundërshtoi taktikën e rrënimit të ndërtesave të tëra për të eliminuar një komandant të Hezbollahut. Pas bisedës, një zyrtar izraelit konfirmoi se Izraeli nuk planifikon më sulme ndaj objektivave në Bejrut.

Për lexuesin ballkanik, të mësuar me aleanca që plasin sapo interesat ndahen, ky është tregim i njohur. Aleanca zgjat sa zgjat dobia - dhe kur njëri partner vlerëson se tjetri ia rrezikon planet, „miqësia" papritur tingëllon shumë më fort në telefon sesa para kamerave. Pyetja është vetëm se sa gjatë biseda të tilla do të mbeten pas dyerve të mbyllura.