Rikonstruksioni hap një pyetje thelbësore: nëse pas dy vjetësh mandat pranohet se një pjesë e ministrave nuk punuan mjaftueshëm mirë dhe prandaj ndërrohen, atëherë kush e mban përgjegjësinë politike për kohën e humbur? Dy vjet janë një periudhë e rëndësishme në të cilën mund të ishin realizuar reforma, projekte infrastrukturore dhe ndryshime sistemike. Në vend të kësaj, publiku merr një pranim se një pjesë e ekipit nuk i solli rezultatet e pritura. Kjo hap një pyetje serioze: nëse gati një e treta e qeverisë nuk i solli rezultatet e pritura, kush e merr përgjegjësinë politike për dy vitet e humbura? Por, përveç pyetjes se kush nuk punoi, ka edhe një pyetje tjetër, ndoshta edhe më të rëndësishme: kush i kontrolloi ministrat këto dy vjet?

Përgjegjësia nuk është vetëm te ata që nuk e kryen punën. Përgjegjësi ka edhe ai që i zgjodhi, që u dha besim dhe që dy vjet duhej të ndiqte punën e tyre.

Prandaj, përveç pyetjes „kush ndërrohet?", publiku ka të drejtë të pyesë edhe: kush i kontrolloi këto dy vjet dhe pse vetëm tani po konstatohet se disa prej tyre nuk punuan mjaftueshëm mirë?