Четири и дваесет наутро. Улица во Тетово, спиечки соседи, семејна куќа. И човек на мопед што застанува, вади автоматска пушка и испукува рафал во фасадата. Потоа заминува. Шест проектили останале на асфалтот – подигнати се за вештачење.

Според пријавата во СВР Тетово, нападот се случил на 8 август околу 04:20 часот. Непознато машко лице од мопед во движење испукало повеќе куршуми од автоматска пушка кон семејната куќа на Ш.Б. на 48 години, по што се оддалечило од местото.

При увидот се констатирани оштетувања на дворната метална врата, на фасадата од куќата, на летниковецот во дворот и на паркирано патничко возило „бмв”. Значи не се работи за предупредувачки истрел во воздух – гаѓана е куќата, дворот, сето она што му припаѓа на семејството. Дека никој не бил погоден е прашање на среќа, не на намера.

Полицијата презема мерки за расчистување на случајот и за пронаоѓање на сторителот. Тоа е стандардната формулација, и таа е точно онолку информативна колку што звучи. Ниту мотив, ниту осомничен, ниту насока – барем не јавно.

А тоа е делот што треба да го мачи секој што живее во тој крај. Автоматска пушка во четири наутро во градска населба не е импулсивен потег на разгневен сосед. Тоа е порака, испратена на начин што бара оружје, мопед и претходно знаење каде живее конкретен човек. Кога такви пораки се испраќаат ноќе на улица, следното прашање не е кој ја испратил – туку кој ја примил и што ќе одговори.

Оружјето што овозможува ваква сцена не се појавува преку ноќ. Тоа е инвентар што со децении циркулира низ регионот и кој излегува на површина токму во моменти како овој. Дека шест проектили заврши во фасада наместо во човек е разликата помеѓу оштетена куќа и погреб. Таа разлика ја одреди случајноста – не полицијата, не законот и не превенцијата.