Më 27 korrik hapet një nga sipërmarrjet më të mëdha infrastrukturore në Amerikën e Veriut - ura Gordie Howe, që lidh Windsor në Kanada dhe Detroit në SHBA, përmes kalimit kufitar tokësor më të ngarkuar në kontinent.

Nëpër korridorin Windsor-Detroit çdo ditë kalojnë mallra në vlerë prej qindra milionë dollarësh, kështu që ura e re nuk është vetëm beton dhe çelik, por damari kryesor i një ekonomie të tërë. Ajo duhet të forcojë zinxhirët e furnizimit dhe të lehtësojë rrjedhën e mallrave mes dy vendeve.

Interesante është edhe konstruksioni financiar. Kanadaja mbuloi gjithë koston e ndërtimit, dhe Otava do të mbledhë tarifat derisa ta kthejë investimin - vetëm pas kësaj Miçigani merr gjysmën e fitimit neto. Kur një shtet paguan gjithçka, ndërsa tjetri më vonë ndan fitimin, kjo tregon kush vërtet besoi në projekt.

Politikanët, sigurisht, ndajnë meritat. Ministri kanadez i infrastrukturës foli për "partneritet dhe vite planifikimi", guvernatorja e Miçiganit për "mijëra punëtorët që ndërtuan urën", ndërsa Trump, si zakonisht, për atë se ai siguroi "një marrëveshje shumë më të mirë për Amerikën". Një urë, tri versione se e kujt është. Të paktën në fund dikush do të mund ta kalojë - që është më shumë se sa mund të thuhet për shumë projekte të vjetra infrastrukturore më afër nesh.