Nënpresidenti amerikan Xhej Di Vens u mburr publikisht se ndërprerja e dërgesave të drejtpërdrejta të armëve për Ukrainën është „një nga gjërat për të cilat është më krenar". Evropa mund të blejë armë nëse dëshiron, tha ai - por Shtetet e Bashkuara nuk po blejnë dhe nuk po dërgojnë më. Kjo është linja zyrtare politike e nënpresidentit aktual të ekzekutivit.

Kjo nuk është befasi për ata që e ndjekin Vensin që para zgjedhjeve. Që në vitin 2022, kur kandidonte për Senat, tha drejtpërdrejt: „Nuk kam asnjë interes për atë që do të ndodhë me Ukrainën." Sot është në krye të ekzekutivit. Por as vetë familja e tij nuk është unanime - kushëriri i tij Nejt Vens luftoi në radhët e forcave ukrainase. Sekretari i Ushtrisë dhe miku i Vensit, Daniel Driskoll, e mbështet publikisht Ukrainën. Brenda administratës, pyetja është larg unanimitetit.

Pas retorikës për bazën MAGA qëndron një synim strukturor, pohojnë analistët: Uashingtoni kërkon një rinisje diplomatike me Moskën që do të mundësonte pajtim politik dhe ekonomik. Në atë kontekst, Ukraina është monedhë shkëmbimi, jo aleat strategjik.

Për Ballkanin, ky nuk është diskutim abstrakt. Rajoni prej kohësh sheh çfarë është dallimi mes mbështetjes deklarative dhe asaj reale. A i forcon qëndrimi i Vensit pozicionet e atyre që besojnë se Perëndimi është partner i pabesueshëm? A vjen radha tek dikush tjetër pas Ukrainës? Këto janë pyetjet që qarkullojnë në heshtje nëpër ambasadat ballkanike.