Çair Belediyesi Meclisi, belediyedeki iki caddeye UÇK savaşçılarının adını verme kararı aldı - „Komutan Teli" ve Zekirija Hasani. Karar oybirliğiyle alındı, ama kilit ve tartışmalı bir ayrıntıyla: Badinter çoğunluğu olmadan, yani mecliste Makedon toplumu temsilcilerinin gerekli onayı olmadan.

İşte bu „Badinter'siz" durum sorunun kalbi. Badinter çoğunluğu, bir toplumun hassas etnik nitelikteki kararları bir diğerine tek taraflı dayatmasını önlemek için vardır - Ohri Anlaşması'nın temellerinden biridir. Bu koruma atlandığında, mesele yalnızca iki cadde tabelası değil, etnik gruplar arası ilişkileri kontrol altında tutması gereken mekanizmanın ta kendisinin ihlalidir.

Zamanlamanın tesadüf olması güç. Gerilimlerin zaten için için kaynadığı bir dönemde caddelere UÇK savaşçılarının adını vermek, 2001 yılının yaralarını yeniden açıyor. Bu tür her karar bir mesaj taşır ve üzerinde anlaşılmış kuralları atlayarak gönderilen bir mesaj nadiren yatıştırır - çoğu zaman kışkırtır.

Siyasi liderlerden ve partilerden tepkiler bekleniyor ve havada asılı duran soru tanıdık ve rahatsız edici: bir taraf bugün caddelerdeki isimler için kuralları atlayabiliyorsa, yarın herhangi bir tarafı çok daha ciddi bir şey için aynısını yapmaktan ne alıkoyar? Kuralların „yalnızca bu seferlik" çiğnenmesine izin veren kurumlar, genellikle o „bu sefer"in çabucak her sefere dönüştüğünü keşfeder.