Maliye Bakanlığı toplam 2,523 milyar denar - yaklaşık 41 milyon euro - değerinde üç devlet tahvili ihraç etti. 5 Ağustos'tan itibaren Makedonya Borsası'nın resmî piyasasında işlem görüyorlar.

En büyük ihraç, döviz klozu olmayan 202.370 uzun vadeli tahvil; değeri 2,024 milyar denar ya da yaklaşık 32,9 milyon euro. Vade tarihi 30 Temmuz 2041. Faiz sabit yüzde 5,20.

İkinci ihraç, döviz klozlu 37.676 tahvil; 376,8 milyon denar - yaklaşık 6,1 milyon euro. Bunlar da 2041'de vadesi doluyor, faiz yüzde 5.

Üçüncüsü en küçüğü: döviz klozu olmayan 12.321 tahvil, 123,2 milyon denar ya da yaklaşık 2 milyon euro; vadesi 30 Temmuz 2029, faizi yüzde 4,35.

On beş yıl ve yılda 129 milyon denar

Üç ihraç birlikte yılda yaklaşık 129,4 milyon denar faiz gideri yaratıyor. Akılda tutulması gereken rakam bu - ne kadar borçlanıldığı değil, borcun sürdüğü her yıl ne kadara mal olduğu.

2041 vadesi on beş yıllık geri ödeme demek. Bu sürede birkaç hükümet değişecek, yükümlülük ise kalacak. Bu kendi başına kötü bir şey değil - uzun vadeli tahviller normal bir araçtır ve her devlet kullanır.

Duyurulmayan kısım

Açıklamaların hiçbirinde kaynağın neye ayrıldığı yazmıyor. İç piyasadan yüzde 5,20'ye varan faizle, 2041'e kadar geri ödemeli kırk bir milyon euro borçlanıldı - ve neye harcanacağına dair tek satır yok.

Borçlanma ile yatırım arasındaki fark tam da bu. Para yollara, okullara ya da su şebekelerine giderse, yüzde 5,20 faizin bilançoda bir karşılığı olur. Cari harcamalara giderse, 2041'de çoktan tüketilmiş bir şeyin bedeli ödenir.

Yatırımcılar getirisi önceden belli kâğıtlar alıyor. Anlaşmanın onlara düşen kısmı bu ve gayet açık. Bütçe üzerinden aynı anlaşmanın ikinci imzacısı olan vatandaş ise yalnızca tutarı öğreniyor. Amaç yazılmadan kalıyor.

Devlet borsaya çıktı. Zil çaldı. „Ne için” sorusu açıklamaya girmedi.