Skip to content

Bir robot dört lastiğin hepsini 15 dakikadan kısa sürede değiştiriyor: ilki, lastikçilerin işçi tutamadığı Kanada'da çalışmaya başladı bile

1 dk okuma
Paylaş
Bir robot dört lastiğin hepsini 15 dakikadan kısa sürede değiştiriyor: ilki, lastikçilerin işçi tutamadığı Kanada'da çalışmaya başladı bile

Kanada'da yaşıyorsanız, bu sonbahar kış lastiklerinizi bir robot takabilir. San Francisco merkezli girişim PitPro Automation, ilk otomatik lastik değiştirme sistemini Alberta eyaletinin Calgary kentindeki bir lastikçiye kuruyor. Şirkete göre robot, dört lastikten oluşan bir takımı 15 dakikadan kısa sürede değiştiriyor. İlk müşteri, Kanada'nın en büyük bağımsız lastik zincirlerinden Kal Tire.

Makinenin arkasında çok sıradan bir sorun var. Kurucu ve CEO Jeremy Conrad, lastik değiştirmenin "belini büken" bir iş olduğunu ve atölyelerin ciddi bir işgücü sıkıntısı yaşadığını söylüyor. İnsan buldukları zaman bile çoğu birkaç ay, en fazla bir yıl sonra ayrılıyor. Conrad, "Bir müdür bana, karşı sokakta bir Panda Express açılıp çalışanlarının yaklaşık yarısını götürdüğü için daha fazla ödeyebilmek adına özel izin istemek zorunda kaldığını anlattı" dedi.

Sistem, atölyedeki mevcut çalışma alanlarına sığacak şekilde tasarlandı. Her biri bir fırın büyüklüğünde olan iki robottan oluşuyor; bunlar sensörler ve robotik bir kolla bijon somunlarını bulup gevşetiyor, kenara koyuyor, her tekerleği söküyor ve yerine yenisini ya da yeri değiştirileni takıyor. Mekanikerler aynı alanı başka onarımlar için de kullanabiliyor ve PitPro atölyeleri denemeye bu argümanla ikna ediyor.

Şirket şimdiye kadar daha çok kurumsal araç filolarından söz ediyordu ve bu öncelik olmaya devam ediyor. Danışmanı, Conrad'a göre ABD'deki neredeyse her büyük filoyla bağlantısı olan eski Ford Pro yöneticisi Ted Cannis. Ama lastikçi zincirleri sürekli talep nedeniyle cazip: Kanada'da yazlık lastikleri kışlıkla değiştirmek ve tersi, çoğu sürücü için yıllık bir zorunluluk. PitPro küçük atölyeleri değil zincirleri hedefliyor, çünkü standart bir yerleşim düzenleri var ve daha kolay yaygınlaştırılabiliyorlar.

Gerçek dünya elbette bir laboratuvar değil. Atölyeler kapıları açık çalışıyor, bu yüzden robotlar toza, kire ve kötü havaya maruz kalıyor, sensörlerin ise tekerlekleri net görmesi gerekiyor. Conrad, Calgary'den robotların neredeyse tamamen karahindiba tohumlarıyla kaplı olduğu bir fotoğraf gösterdi. Gülerek, "Kontrol ettik, bizim için sorun olmayacak" dedi. "Ama bir karahindiba bulutuyla uğraşmak zorunda kalacağımız hiç aklıma gelmezdi."

Böyle bir robotun Balkanlar'daki bir lastikçide ortaya çıkması için kaç yıl geçecek, ve o zaman bir ustanın yerini mi alacak, yoksa artık kimsenin yapmak istemediği bir işi mi dolduracak?