Herkes bir sonraki modeli kimin yayımlayacağına bakarken, para sessizce hammaddeyi satanlara gidiyor. Snorkel AI, 3,5 milyar dolar tahmini değerleme üzerinden bir Seri E turunda 350 milyon dolar (yaklaşık 315 milyon euro) topladı. On yedi ay önce aynı şirket 1,3 milyar değerindeydi - yani bir buçuk yıldan kısa sürede neredeyse üç katına.

Tura Insight Partners ve S32 öncülük ediyor; Lightspeed, Greylock, GV ve Wells Fargo ile yeni yatırımcılar da katılıyor. Şirketin arkasında yedi yıl var, ama bugün sattığı iş bundan daha yeni.

Snorkel, verileri otomatik etiketleyen bir yazılım olarak başladı. Geçen yıl daha kârlı bir şeye yöneldi: hazır veri kümeleri teslim ediyor - kendilerinin hizmet olarak veri dediği bir model. Yöntem karma: kendi yazılımı ve modelleri sentetik veri üretiyor, alan uzmanları ise ince ayar yapıyor.

Turu açıklayan sayı gelir. Yıllık gelir oranı artık 375 milyon dolar - on iki ay öncesine göre on sekiz kat fazla. Bir yılda on sekiz kat, ürün büyümesi değil; piyasanın açlığıdır. Yapay zekâ laboratuvarları internetten bedava toplanabilenin sınırına vardı; artık veriyi bir fabrikanın çelik alması gibi satın alıyorlar.

Snorkel yalnız değil. Mercor 2 milyar dolar brüt yıllık gelire, Handshake bu yıl 1 milyara, Micro1 500 milyon brüte ulaştı. Ama burada nadiren okunan bir dipnot var: bu firmalar genelde gelirin yüzde 60 ila 70'ini doğrudan alan uzmanlarına veriyor. Yani manşetteki sayı ile şirkette kalan sayı iki farklı dünya.

Snorkel bunu farklı yapıyor - insan saati yerine pekiştirmeli öğrenme ortamları ve hazır veri kümeleri satıyor; dolayısıyla uzmanlara yapılan ödemeleri satılan malın maliyeti olarak kaydediyor, açıkladığı gelirden düşmüyor. Aynı şey, tablodaki farklı sütun. Yatırım yapmadan önce o tabloyu kim okuyor?

Geriye bildik tablo kalıyor: en garanti parayı kürek satanların kazandığı bir altına hücum. Modeller her üç ayda değişiyor, ama öğrendikleri veriyi birinin üretmesi gerekiyor - ve o biri artık 3,5 milyar dolar değerinde.