Üsküp Belediyesi, JSP Üsküp için 100 otobüsün alımına yönelik yeni bir ihale açtı, ayrıca hızlı otobüs sistemi (BRT) için 40 otobüs daha tedarik etmeyi planlıyor. Belediye Başkanı Orce Gjorgjievski, prosedürlerin bu yılın sonuna kadar tamamlanması gerektiğini ve uygulamaya gelecek yıl başlanacağını duyuruyor. İhale başarılı olursa - bu haber olur. Başarısız olursa (ki bu birkaç kez gerçekleşmiş bir senaryo), Üsküp şoförlerinin yarısından daha yaşlı otobüslerle kalır.

JSP Üsküp sorunu son beş yılda, kötü yönetilen bir şehrin en görünür işaretlerinden biri haline geldi. Otobüsler yavaş geliyor, birçoğu arızalı, frekans öyle ki on beş dakikalık hat nadiren tutulabiliyor. Vatandaşlar alternatifler kullanıyor - taksi, özel araç, yürüyüş - ve bu kentsel ulaşımın yerini alıyor. Sonuç: daha az yolcu, daha az gelir, daha yavaş yenilenme, ve böylece bir döngü.

BRT sistemi girişimi kavramsal olarak iyi. Ayrı şeritlerle ve daha kısa aralıklarla hızlı otobüsler kalitede bir sıçrama olurdu. Ama BRT yalnızca diğer unsurlar çalışırsa işler - güvenilirlik, hatlar arası koordinasyon, gerçek zamanlı izleme teknolojisi, her bir yolcuyu cezalandırmayan ücretler. Tüm bunlar olmadan, 40 yeni otobüs işlevsel olarak dağılmış bir sisteme sevimli bir süs eklentisi olacak.

İşte daha ilginç soru burada. Üsküp'ün toplu taşımayla ilgili sorunu otobüs için para olmadığı için değil. Sorun, stratejisi olmadığı için var. Bakanlıklarla belediyeler arasında bölünmüş sorumluluklar, belirsiz komuta zincirleri ve JSP'deki çözülmemiş uzun vadeli kadro meseleleri daha derin kök. Yapısal reform yapmadan yeni araç almak, siyasi döngünün „bir şeyler yapılıyor" şeklinde kamuoyu onayı beklediği yaklaşımın bir semptomudur - temel onarılmadan.

Üsküp sakinleri için gerçek test basit olacak: gelecek kış, günlerini toplu taşıma programına göre planlayabilecekler mi, yoksa kâğıt üstünde 12 dakikada bir geçen bir hat için 30 dakika dolu otobüs beklemeye devam mı edecekler? Cevap son beş yıldakiyle aynıysa, 100 otobüs ihalesi siyasi tiyatrodur. Eğer gerçekten bir şey değişirse - on yıllık kentsel durgunluktan sonraki ilk gerçek ileri adım olur.