Sportistët para finales nuk presin që nervozizmi të kalojë vetë. E ushtrojnë. Në kokë e rrotullojnë momentin e penalltisë, kërcimin e fundit, startin e garës - që kur të vijë momenti i vërtetë, trupi të ketë ndjesinë se ka qenë tashmë aty. Teknika quhet provë mendore dhe, sipas ekspertëve, nuk është e rezervuar për stadiumet.

„Kjo e përgatit sistemin nervor të veprojë, dhe arrin në moment me një trup që të thotë se ke qenë tashmë këtu“, shpjegon Toni Espigares, ekspert për meditim dhe transformim personal. Ideja është t'i parashikosh paraprakisht situatat e vështira dhe të stërvitesh si do të reagosh ndaj nervozizmit dhe të papriturës. Intervistë pune, takim i vështirë, fjalim para publikut - parimi është i njëjtë.

Shqetësimi është provë - vetëm e gabuar

Pjesa më e mprehtë e shpjegimit ka të bëjë me ankthin. „Ankthi është vizualizim pa stërvitje. Të shqetësohesh do të thotë të ushtrosh skenarin më të keq“, thotë Espigares. Me fjalë të tjera, shumëkush tashmë bën provë mendore çdo mbrëmje para gjumit. Vetëm se e rrotullon incizimin e gabuar, sërish e sërish.

Dallimi qëndron në disa pika. Shqetësimi fillon me trup në alarm; vizualizimi fillon me trup të qetë, pas disa frymëmarrjeve të thella. Shqetësimi sillet rreth problemit; vizualizimi e ushtron përgjigjen. Ndërsa afirmimet pozitive nuk janë e njëjta gjë: ato janë fraza, jo përvojë. Prova e vërtetë ka detaje konkrete dhe elemente shqisore, dhe në të përfshihen qëllimisht edhe pengesat e mundshme.

Lajm i mirë për ata që nuk mund ta imagjinojnë një pamje: nuk është e thënë të „shihet“. Disa e përjetojnë provën përmes ndjesisë në trup, përmes tingullit ose përmes lëvizjes. Madje edhe njerëzit me afantazi - pamundësi për të krijuar pamje mendore - mund ta përdorin. Më e fuqishmja, në fakt, është prova kinestetike: ajo që ndihet në muskuj, në frymëmarrje, në peshën e trupit.

Pesë minuta në ditë dhe 21 ditë durim

Ushtrimi zgjat pesë deri në dhjetë minuta në ditë. Sipas Espigaresit, nevojiten 21 ditë ushtrimi që reagimet e reja të bëhen automatike. Përparimi njihet nga tri shenja: trupi reagon ndryshe, prandaj pulsi mbetet i qetë kur mendon për situatën; sjellja ndryshon, prandaj përgatitesh më mirë pa hezitim të gjatë; dhe e papritura të destabilizon më pak.

Sa herë e kemi dëgjuar „mos mendo për këtë“ si këshillë para një provimi ose operacioni? Ideja se për momentin e vështirë duhet të mendosh qëllimisht, qetë dhe me detaje shkon pikërisht në drejtim të kundërt. A jemi gati ta stërvitim stresin, në vend që vetëm ta durojmë?