Има датуми што Македонија не ги заборава, и 16 јуни е еден од нив. На денешен ден, пред 83 години, се случи Ваташкиот масакр – злосторство од Втората светска војна во кое беа стрелани млади луѓе од кавадаречкото село Ваташа. Загаснаа дванаесет млади животи, а сеќавањето на нив и денес е вградено длабоко во колективната свест.

Настанот се случи во 1943 година, во време на фашистичката окупација, кога отпорот на македонскиот народ беше казнуван со куршум. Местото на стрелањето, локалитетот Моклиште кај Кавадарци, со децении е место на поклонение – таму секоја година се полагаат цвеќиња и се потсетува на цената што генерациите пред нас ја платија.

Одбележувањето на вакви годишнини не е само церемонија. Тоа е потсетник дека слободата за која денес лесно зборуваме никогаш не била бесплатна. Дванаесетте млади од Ваташа немаа избор да доживеат старост – и токму затоа нивната приказна вреди да се раскажува, не како прашлива страница од учебник, туку како жива опомена. Зашто народ што го заборава своето минато најлесно дозволува историјата да се повтори.