Дубаи помина од симбол на „безбедно безбогатско место” – до пример како цела економија може да се сруши за неколку седмици. По иранските напади со дронови и проектили врз инфраструктурата на Емиратите, берзите во Дубаи и Абу Даби изгубија околу 120 милијарди долари вредност. Тоа не е корекција – тоа е бега.

Пополнетоста на хотелите падна од 70-80 проценти на околу 20. Авиосообраќајот – намален за две третини. Тури индустрија практично е во ликвидација. Само во февруари, околу 30.000 германски туристи останаа заглавени без можност за враќање. И додека официјалните странски посетители се распрашуваат за враќање на полетите, локалните богаташи веќе одлучиле: парите се пренесуваат во Сингапур и Швајцарија.

„Се повеќе клиенти прашуваат каква е алтернативата”, вели Рајан Лин, адвокат во сингапурската канцеларија Bayfront Law. Истото го потврдува и Тил Кристијан Буделман, приватен банкар во швајцарскиот Bergos: „Заштитата на капиталот сега се одредува сам по географија, не по даночна оптимизација”.

Експертот за заливските држави Себастијан Цонс од институтот Carpo вели дека ударот е двојно болен за Дубаи: економски и репутациски. Десет години градената слика на „меко место за богаството” – кулите кои не паѓаат, аеродромот кој не запира, банкарство без прашања – е сега пукната. Не за секогаш, но за неколку години сигурно. И во индустријата за репутации, неколку години се вечност.

За Балканот ова е лекција за која сме плаќале и претходно: ниедна сцена не е „имунa” на геополитика. Може да бидеш Дубаи. Може да бидеш Бејрут. Може да бидеш Скопје во 90-тите. Прашање на тоа на кои силни држави сте на патот, а не колку звезди има хотелот. Цените на нафта и плин ширум регионот покажуваат уште еден ефект – блокираниот Хормуз продолжува да ги пука капакалата на петрохемиските извози, а тоа значи дека и нашата бензинска пумпа го осеќа далечниот удар.