Европската Унија го тргна од масата најважниот предлог во 20-тиот пакет санкции против Русија – целосна забрана за транспорт на руска нафта по море. Го напишаа, го најавија, и потоа тивко го избришаа.

Оригиналниот план беше амбициозен: блокирање на танкерски услуги за руски пратки, стеснување на 30-40% од рускиот нафтен извоз, построги контроли на поморскиот превоз. На хартија, удар. Во пракса – повлекување.

Зошто?

Одговорот е едноставен и болно искрен: Европа не може да си дозволи два енергетски шока истовремено. Конфликтот на Блискиот Исток веќе ги загрозува традиционалните нафтени рути низ Суецкиот Канал и Хормушкиот Теснец. Ако на тоа додадеш и затворање на рускиот вентил – добиваш енергетска криза каква Брисел не сака ни да замисли.

Значително ослабениот пакет санкции е поднесен на разгледување, паралелно со дискусиите за 90 милијарди евра помош за Украина. Значи, Европа истовремено сака да казнува и да преговара, да удира и да плаќа. Познат модел.

А Русија? Русија продолжува да продава нафта. Кој ќе одговара за две години санкции што не ја сменија равенката?