Најмалку тројца загинати и 23 повредени во израелските удари врз јужен и источен Либан во текот на ноќта. Тоа е бројката што ја соопшти либанското Министерство за здравство. Она што не е соопштено – а веќе кружи низ медиумите – е дека меѓу целите наводно биле и високи ирански офицери во тунелите под еден гребен со име што надвор од регионот никој не го знае: Али ал Тахир.

Ударите биле изведени на пет локации: во регионите Тир и Набатија на југот и во Бека на исток. Колку од жртвите се борци, а колку цивили – тоа не е прецизирано. Тоа „не е прецизирано“ е реченицата што се повторува по секој ваков напад, во секоја војна, на секој континент. И секогаш значи исто: некој ги знае бројките, но подоцна.

Гребен од 600 метри што вреди повеќе од град

Ударите, според изворите, се одмазда по нападот на Хезболах со дрон врз израелски трупи што дејствуваат во безбедносната зона на јужен Либан, токму во областа на тој гребен. Шестотини метри надморска височина, веднаш над реката Литани. Не е импресивна бројка додека не разберете што се гледа од таму.

А од таму се гледа целиот југоисточен Либан – и северот на Израел, таканаречениот Галилејски прст. Кој го држи гребенот, тој гледа во двете дворишта. Затоа за него се гине, а не затоа што има нешто на врвот.

Под самиот гребен, се наведува, се наоѓало силно упориште на Хезболах, пред сè во подземни тунели – масивен комплекс граден со децении, кој служел како главен команден центар на регионалната дивизија „Бадр“. Децении. Тоа значи дека се копало додека светот гледаше на друга страна, и дека сега се урива додека светот гледа овде.

Неверификуваната информација што прва ја објави една меѓународна агенција тврди дека внатре, покрај борците на Хезболах, имало над десет припадници на Иранската револуционерна гарда и најмалку двајца високи ирански офицери. Ако тоа се потврди, тогаш ноќешните удари не биле само против либанска организација – туку директно против иранска команда на либанска почва. Разликата е огромна, а сè уште виси на зборот „наводно“.

На Балканот знаеме што значи височинка над село. Знаеме и што значи некој да ти објаснува дека таму горе нема никого. Прашањето е кога некој ќе ги објави имињата и бројките наместо да ги остави да „процурат“ – и дали воопшто некој планира тоа да го стори.