Кина откажа две важни дипломатски средби со Европската Унија, една по друга, и тоа во краток интервал – потег што во дипломатскиот јазик ретко значи нешто добро. Откажани се министерски дијалог за дигитални прашања и средба на која требало да учествува заменик-генералниот секретар на европската дипломатска служба.

Во дипломатијата ваквите ненадејни откажувања во последен момент имаат сосема јасна порака: незадоволство од условите, од агендата или од притисокот. Пекинг очигледно не сака да разговара под правила што ги поставува Брисел – особено кога станува збор за кинеската технологија, безбедноста на податоците и 5G мрежите.

Контекстот не е случаен. Брисел сè почесто зборува за заштита на европската индустрија од кинески производи, за ризиците од зависност во снабдувачките синџири и за дигиталната инфраструктура. Кина тоа го чита како политички обид да се ограничи нејзиното економско влијание – и одговара онака како што знае, со молк наместо со изјава.

Од Европската комисија реагираа дипломатски: „Соработката и дијалогот меѓу ЕУ и Кина се одвиваат на повеќе нивоа”, соопштија. Превод на обичен јазик – не сакаме да признаеме дека нешто заскрипа. А заскрипа, и тоа гласно за оние што слушаат. Кога втората економија на светот ти затвора врата без објаснување, тоа не е техничко одложување, туку порака испратена намерно.