Утрото на 11 мај Македонија се разбуди со 7 степени во Лазарополе – најниската утринска температура во земјата. На Попова Шапка истиот број. И додека на исток – Штип, Куманово, Виница, Кавадарци – утрото беше 12 степени, попладнето следат бури со град.

Според метеорологот Славчо Поповски, силно југозападно и западно струење носи воздух од Сахара – доносејќи дури и сахарска прашина со дождот. Превод: дождот не само што паѓа, туку паѓа со песок. Појавата веќе не е егзотика – последните неколку години се случува по три-четири пати годишно. Климата работи свое.

Ветрот во западните делови на земјата ќе достигнува над 60-70 km/h. Бури, дожд, можен град. Тие 60 km/h не се „силен ветар” – тие се ниво кое сруши електрични водови, мали бараки, и стандардно крова од плекерот. И за разлика од снежни бури кога луѓето остануваат дома, пролетните ветрови ги фаќаат луѓето на отворено, патници, на градилишта.

Максималните температури – 22 до 28 степени, со Скопје на врвот. Тие пресметки звучат прекрасно за пролетно попладне, но кога треба да се планира семеен излет или работа на отворено, амплитудата е токму проблематичниот дел. Над 20 степени разлика помеѓу утро во Лазарополе и попладне во Скопје. Тоа не е удобно – тоа е метеоролошко лудило.