Москва оваа утро се разбуди под чад. Масовен напад со украински дронови ја погоди руската престолнина, а градоначалникот Сергеј Собјанин тврди дека противвоздушната одбрана соборила 33 летала. Експлозии, црн чад над градот и три затворени аеродроми – сликата што Москва со години се обидуваше да ја држи подалеку од сопствените граѓани.

Метата не беше случајна. Московската рафинерија за нафта беше погодена по втор пат за три дена, со голем пожар во индустрискиот комплекс. Помали оштетувања претрпе и трговски центар на југоисток. Собјанин ја опиша штетата како „мала” – но социјалните мрежи покажуваа пожари на повеќе локации, што е стандардна разлика меѓу официјалната верзија и снимките од телефон.

Според властите, во самата Москва немало загинати ниту повредени. Но во Ростовската област, близу украинската граница, посебен напад врз складиште за нафта однесе еден живот и повреди уште двајца. Војната, со други зборови, веќе не е нешто што се случува само на фронтот – таа стигна до резервоарите што го хранат рускиот воен погон.

И тука е поентата што Балканот добро ја разбира. Кога војната ќе ти затропа на врата на сопствената престолнина, реториката за „специјална операција некаде далеку” станува тешко одржлива. Три затворени аеродроми, погодена рафинерија по втор пат, пожари над градот – тоа не е инцидент, тоа е тренд. Прашањето што Кремљ не сака да го слушне е едноставно: колку долго можеш да им кажуваш на луѓето дека сè е под контрола додека небото над нив гори?