Американскиот претседател Доналд Трамп објави дека ирански сили соборија американски воен хеликоптер Апач AH-64 во зоната на Оманскиот залив. „Американскиот хеликоптер Апач AH-64 беше соборен од ирански сили. Соединетите Држави ќе мора остро да одговорат на овој чин на агресија”, порача Трамп.

Според официјални воени извори, леталото паднало при рутинска патролна мисија над Хормузскиот теснец – клучната точка за глобалниот транспорт на нафта. „Хеликоптерот беше на патролна должност кога беше погоден. За среќа, пилотите не беа повредени и беа успешно евакуирани”, се наведува во извештаите на безбедносните служби.

Деталот што ја менува целата приказна: првичните извештаи оставаа простор за шпекулации дека станува збор за техничка неисправност. Дури со директната потврда од Белата куќа дека е во прашање ирански напад, борбената готовност на американските сили во Персискиот Залив е крената на највисоко ниво. Од „можеби дефект” до „чин на агресија” за неколку дена – а врз таа разлика сега се гради одлука за војна или мир.

Пентагон, како што се наведува, разгледува опции за „пропорционален одговор” – формулација што во преводот на воената дипломатија може да значи сè, од демонстративен удар до нова фаза на конфликтот. Светската јавност во меѓувреме стравува од целосна ескалација и прекин на снабдувањето со енергенси, бидејќи низ Хормузскиот теснец поминува огромен дел од светската нафта.

Соборениот Апач практично ги закопа и преговорите што требаше да го стабилизираат регионот. И тука е прашањето што го поставува секој што паметел како почнуваат војните: кога едната страна тврди „агресија”, другата молчи, а доказите се „доверливи” – кој верификува? Дотогаш, цената на неизвесноста ќе ја плаќаат сите што живеат од увезена нафта. Тоа сме, меѓу другите, и ние.