Заглавена среде Италија, но никогаш италијанска, Сан Марино е најстарата република во светот и едно од оние места што изгледаат измислени за бајка – три кули на врв планина, обвиени во магла, над пејзаж што се протега до Јадранот. Земја од само 61 квадратен километар која успеала да остане независна повеќе од седумнаесет векови.

Според преданието, републиката е основана на 3 септември 301 година, што ја прави најстарата држава во Европа што непрекинато постои. Над сè доминираат трите кули на планината Монте Титано – Гваита, Честа и Монтале – изградени меѓу 11 и 13 век. Меѓу првите две се протега „Патот на вештерките”, карпеста шумска патека често обвиена во магла, по која чекориш како низ друго време.

Старото градско јадро е заштитено со ѕидини и полно со сводови, аркади и свечени споменици. Тука е најстарата црква во земјата, посветена на Свети Франциско, и плоштадот „Либерта” со Палатата на Парламентот и статуата на слободата – подигната една деценија пред онаа во Њујорк. До врвот се качуваш со жичница од Борго Маџоре, што тргнува на секои петнаесет минути.

Сан Марино не се храни само со историја. Тука кралуваат равиолите, а националниот десерт е „торта тре монти” – слоеви вафли со чоколадо и лешник. Од занаетчиските парфеми со лаванда и рузмарин до домашните вина и ликери, малата република умее да живее добро од својата самостојност. Доказ дека за да опстанеш низ вековите, не ти треба големина – туку тврдоглавост и три добри кули.