Македонија вчера гореше на 21 место истовремено. Не десет, не петнаесет – дваесет и еден активен пожар на отворен простор, што според Центарот за управување со кризи е највисоката бројка регистрирана во еден ден оваа сезона. „Денеска имаме рекорден број пожари за ова лето”, изјави директорот на ЦУК, Мухамед Али. Рекорд што никој не сакаше да го оборува.

Најтешкиот фронт е над Студеничани. Пожарот што тргна од реонот на селото Моране се прошири кон Рамни Габер и во текот на ноќта не беше изгаснат. Директорот на Дирекцијата за заштита и спасување, Стојанче Ангелов, рече она што пожарникарите го знаат од искуство: „Пожарот не е изгаснат. Линијата на огнот е доста долга.” Долга линија значи многу луѓе на многу точки истовремено – а токму тоа е ресурсот што најбрзо се троши.

Планот за утрото е класичен и логичен: прво екипите на земја, потоа трите „ер трактори” на ДЗС кога условите ќе дозволат. Раните часови се единствениот прозорец во кој огнот се напаѓа пред дневната горештина и ветерот повторно да го засилат. Тоа не е тактички избор – тоа е признание дека попладне борбата е речиси изгубена однапред.

Во ноќта екипите останаа во и околу селото Габер. Директорот на ЦУК соопшти дека целта е огнот да не се доближи до населените места. Во акцијата се вклучија скопската Противпожарна бригада, екипи на ДЗС и четири возила „Пинцгауер”. Четири возила. Тоа е бројката со која се брани едно село од пожарна линија што се протега со километри.

Списокот на општините каде вчера горело чита како географија на цела држава: Македонски Брод, Желино, Студеничани, Илинден, Зелениково, Кичево, Дебарца, Јегуновце, Тетово, Теарце, Гостивар, Прилеп, Новаци, Штип, Битола, Центар Жупа. Во самото Скопје – кај поликлиниката во Чаир и кај железничката станица во Ѓорче Петров. Пожарите повеќе не се настан во некое далечно село; тие се на градска адреса.

И тука доаѓа прашањето што секое лето се поставува, а секое лето останува без вистински одговор. Дел од овие пожари се предизвикани намерно. Останатите се резултат на терен што со децении не е расчистуван, на противпожарни патеки што постојат на хартија и на авијација што ја броиме на прсти од едната рака. Три ер трактори за држава што гори на дваесет и една локација – тоа не е несреќа, тоа е буџетска одлука донесена многу пред огнот да се појави.

Утрото над Рамни Габер ќе покаже дали ноќното држење на линијата вредело. Но и најдоброто утро не го менува пресметот што станува неизбежен во септември: колку хектари изгореа, колку од нив можеа да не изгорат, и кој ќе го напише тој извештај.