Европската Комисија одговори на прашањето дали парите за Србија се блокирани. Одговорот: не. Не сѐ уште. Тоа е директно демантирање на она што го кажа евроком прозорот за проширување Марта Кос – дека финансиските средства за Белград биле суспендирани поради проблеми со судството. Брисел тивко рече: „Средствата моментално не се блокирани. Комисијата сеуште прави проценка.”

За оние што не го пратеа: Кос претходно изјави дека „Србија не може да седи на два стола” и дека земјата „регресирала” на правосудни прашања. Тоа беше следено со тврдење дека финансиската поддршка ќе биде ставена во мирување. Но кога Комисијата директно ја прашаа Eurоnews Србија – „средствата не се блокирани” – се покажа дека едно е реториката на еден комесар, а друго е официјалната позиција.

Што значи ова всушност? Прво: Кос или истрчала со невнимателен исказ, или намерно ставила притисок без покритие. И во двата случаи, тоа е политички сигнал. Брисел сака Србија да чуе дека постои можност за блокирање, без да направи официјален потег. Со други зборови – заплашување без последици. Стандардна тактика за земји во статус на „кандидат во третата категорија”.

Балканот ова го разбира до коска. Кога ќе слушнете „средствата не се блокирани, но проценката продолжува” – тоа значи дека се блокираат, само не во форма на потпис. Одолжувања, барања за дополнителна документација, „сè уште се евалуираат” – сето тоа функционира како де факто блокада, а официјално нема. И никој не може да каже дека ЕУ е виновна.

За Македонија, која ова го гледа од сосед – познат филм. Бугарија години правеше истиот трик: „Не блокираме, само бараме гаранции”. Резултат – десет години изгубени. Сега Брисел му го применува истиот метод на Белград, со причина за судство. Што Македонија треба да научи од ова: јавна изјава од еден комесар не е одлука. Но е знак дека одлуката се припрема. Брисел никогаш не блокира одеднаш – блокира преку упорен сомнеж, заклучување и еднонасочни преговори.