Седумдесет и првиот ден на американско-израелските операции против Иран. На море – САД одржуваат целосна поморска блокада на иранските пристаништа. Бројките зборуваат сами: 58 комерцијални пловила пренасочени од 13 април, четири целосно онеспособени за да не влезат или излезат од иранските пристаништа. ЦЕНТКОМ потврдува дека блокадата продолжува.

Воените операции не се само превентивни. F/A-18 Super Hornet авиони од носачот на авиони USS George H.W. Bush нападнаа два ирански танкери: M/T Si Star III и M/T Sevda. Стратегијата е прецизна – погодуваат на оџаци, со цел оневозможување без потопување. Но ефектот за иранската економија е ист: бродовите не пловат.

Иранскиот одговор: близу пристаништето Хасаб во Оман, шест луѓе се пријавени како исчезнати по наводниот американски удар. Повеќе ранети се пренесени во болницата во Хасаб. Иранскиот амбасадор во ОН реагираше со официјална нота, потврдувајќи го „правото на самоодбрана” и предупредувајќи на „катастрофални последици”.

Што следи? Дипломатскиот канал е сѐ уште отворен – Иран чека одговор на американската мировна понуда. Според проценка на ЦИА, иранската економија може да издржи блокадата околу четири месеци. Тоа е реалниот тајмер. Не воениот, но економскиот. Кога четирите месеци ќе се покажат како три, или како два, тогаш Техеран ќе биде принуден да донесе одлука што ниедна страна не сака да ја види.

За балканскиот читател: цените на нафтата се сврзани директно со ова. Кога САД блокираат Хормузскиот теснец, тоа значи поскапи горива во Скопје, Загреб, Софија, Тирана. Конфликтот е далеку, но меурчето на бензинската пумпа во Аеродром или во Карпош – тоа е блиску.