Македонија има раст од 5,2% во бројот на туристи во првиот квартал од 2026 година. Странските туристи скокнале за 6,9% на годишно ниво. Изгледа како добра вест. Но прецизното читање на бројките открива дека приказната не е сосема толку розова.

Пред сè – бројот на ноќевања е во благ пад, минус 0,3%. Тоа значи дека повеќе туристи доаѓаат, но престојуваат пократко. Туристи кои доаѓаат за два дена и потоа одат – не оставаат истиот економски ефект како оние кои остануваат пет или седум ноќи. Тоа е разлика помеѓу „транзит туризам” и „престоен туризам”, и Македонија сè уште се повеќе паѓа во првата категорија.

Во март 2026 година, странските туристи ги доминираа со 80,3% од вкупните доаѓања. Од 134.233 ноќевања – 73,5% беа на странски посетители. Најголемите групи се Германци (9.645 туристи), Турци (9.090), Французи (4.945), и Срби (3.955). Сите четири пазара се познати: Германци за Охрид, Турци за муабети и шопинг, Французи за Скопје бр. 13, Срби како редовни регионални посетители.

Што не е во таа листа е поважно. Бугарите, кои некогаш беа важна туристичка група, се намалуваат. Грците – кои уживаа од македонските цени на алкохол и кафиќи – се исто така во опаѓање. Тоа се двата најблиски пазара, и тие се намалуваат. Прашањето е зошто.

Бугарите изгледа повеќе ги избираат сопствените туристички ресурси (Софија отвара повеќе нови хотели, Банско продолжува со растеж). Грците имаат сопствени политички и финансиски проблеми, но и таа година останувале повеќе во домовите си. Тоа не е катастрофа. Но не е ниту знак за раст.

Внатрешниот туризам тапка во место – домашните туристи се намалуваат за 6,9%. Тоа значи дека Македонци помалку патуваат во сопствената држава. Зошто? Затоа што патувањето во Македонија станува скапо. Кога преноќевание во Охрид во август чини над 100 евра за двочлено семејство, многу македонски семејства избираат – или Грција (бидејќи е речиси истата цена за повеќе квалитет), или едноставно не патуваат.

Малиот раст е добра вест за индустријата. Но не е ниту знак за пробив. Македонија се натпреварува со целата Источна Европа за исто туристичко парче. Без поголема инвестиција во инфраструктура, без поголема маркетинг кампања на специфични пазари, и без поголема разновидност (повеќе од само Охрид), бројките ќе остануваат – умерени, не катастрофални, не блистави.