Skip to content

Баригул – француски рецепт за артишоки кој не бара ништо повеќе од вино, бујон и време

1 мин. читање
Сподели

Баригул е француски рецепт со артишоки кој не е модерен, не е тренди, и токму затоа е добар. Тих е – 35 минути динстување во вино, бујон и мирудии. Резултатот – артишоки кои се толку меки што може да се јаде секој лист, заедно со срцето. Без премногу зачини, без премногу пара.

За четири порции потребно ти е: 8 артишоки (средни, сезонски), 1 кромид, 2 моркови, 2 чешна лук, 1 лист ловор, 2-3 ластара тимјан, 150 мл сухо бело вино, 200 мл бујон (зеленчуков или од пилешко), маслинено масло, сол, бибер.

Прво – чистењето на артишоките. Тргни ги тврдите надворешни листови додека не дојдеш до меките, светлите. Скрати ги стеблата и лесно обели ги. Стави ги во вода со неколку капки лимон, за да не побледнат додека работиш на нив.

Соте е основата. Загреј маслинено масло во широк лонец на средна топлина. Стави го кромидот накришка, морковите на колутчиња и иситнетиот лук. Динстувај 8-10 минути додека омекнат и почнат лесно да карамелизираат – тоа е основната боја и слаткоста.

Додај ги артишоките. Исцеди ги од водата и стави ги во лонецот со срцата нагоре, така да го впијат маслото и мирисите. Полиј со виното, кратко зголеми ја топлината, остави го алкохолот да се испари 2-3 минути – тоа е чекорот што многу го пропуштат, а токму тој ги дава длабоките вкусови.

Подлиј со бујонот, додај го ловорот, тимјанот, сол и бибер. Покриј делумно и динстувај на тивок оган 25-35 минути, додека артишоките не станат толку меки што нож влегува без отпор. Кога е готово, додај малку сурово маслинено масло одозгора, пробај и насочи ја солта. По избор – свеж першун. Се служи топло, со малку леб за да впиеш сè од течноста.

Баригул нема да го најдеш во ресторани на менаџерски ручеци – тоа е семејна храна, провансалска класика, нешто што се прави кога знаеш дека ќе имаш време да седнеш долго на маса. Виното во рецептот не е украс – тоа е важна состојка. Со евтино вино за готвење нема да добиеш истиот ефект. Со пристојно сухо бело од Прованса или Лоара – ќе разбереш зошто Французите овој рецепт го пишале со главна буква.