Двете најголеми македонски партии се обвинуваат меѓусебно за иста работа: фаворизирање на иста фирма. Мастеф ДОО, градежна компанија која во последните неколку години добила 93 тендери со вредност над 18,3 милиони евра. И двете партии тврдат: „Не ние, тие.” И двете – изгледа – се во право.

Според СДСМ, фирмата била „омилена” на ВМРО-ДПМНЕ и нивните општински структури. Извршниот член Јон Фрчковски ја опиша ситуацијата како „добро развиен корупциски систем” каде истите фирми добиваат сè – од општински до државни тендери. „Нема да молчиме и ќе продолжиме да ги откриваме сите криминални шеми”, изјави СДСМ.

ВМРО-ДПМНЕ одговори со документи. Според нив, истата Мастеф добила 7 тендери во 2018 година само од општината Карпош – вредени околу 9,5 милиони денари. Потоа уште од Аеродром и Кисела Вода во наредните години, кога СДСМ беше на општинско ниво. „Сите тендери се добиени по легална процедура, со најповолни понуди”, изјавува ВМРО.

Поентата на двете страни не е дека другите ја лажеле. Поентата е дека и двете партии, кога биле на власт – и централно и локално – давале тендери на истата фирма. Тоа значи дека Мастеф има нешто што го прави „природен победник” на тендерите – било тоа да е цена, експертиза, или поинаква поврзаност. Прашањето на јавноста е едноставно: зошто?

Зад мудрите изјави на СДСМ и ВМРО, реалноста е едноставна. Балканот има едно сценарио кое се повторува секоја деценија: фирма која се појавува во правата општина во правото време, со правите контакти. Двете партии се обвинуваат меѓусебно затоа што и двете биле учесници – а во меѓувреме, оние кои навистина одлучуваат за тендери остануваат тивки. Кои се основачите на Мастеф? Кои се нивните врски? И зошто никому не е во интерес да ги именува? Тоа е прашањето кое треба да го засветува антикорупциската комисија, не дрндалицата на партиските соопштенија.