Прилепската општа болница „Борка Талески” доби две нови специјализирани машини. Дигитален тавански рентген систем со безжичен детектор – 9,3 милиони денари, и кабинет за видео-ЕЕГ за педијатриски пациенти – околу 1,7 милиони денари. Втората машина е донација од компанијата ВИК, а тоа е првото надвор-Скопје место за дијагностика на детски невролошки епизоди.

За регион кој служи околу 120.000 жители, ова е значајно. До сега, пациенти кои бараа квалитетна радиологија морале да патуваат до Скопје или до приватни клиники – со трошоци кои многумина не можеа да си ги дозволат. Дигиталниот рентген значи дека снимки кои порано барале четири дена за обработка, сега се готови за неколку минути.

Останати парадокси на системот: болницата сè уште работи со 4 радиолози наместо законски бараните 6. Опремата е таму – луѓето за неа не се. Тоа е стара македонска приказна: купивме машина, нема кој да ја вози.

Болницата во последните години инвестирала над 50 милиони денари во опрема за урологија, ортопедија, стерилизација и гинекологија. Долговната состојба е намалена од 200 на 109 милиони денари. Тоа е прв пат за прилепското здравство во последната деценија некој да рапортира за намалување на долгот, а не за нов кредит.

Видео-ЕЕГ кабинетот е особено важен. Од моментот кога зеде да работи, родителите на деца со епилептички епизоди веќе не мораат да одат до Универзитетската клиника за педијатрија во Скопје за дијагностика. Тоа е три-четири часовно патување, чекалници, преноќиштa – за нешто што сега може да се направи на 80 километри од дома.

Зашто ова добра вест има еден грч на крајот: овие инвестиции се исклучок, не правило. Скопскиот клинички центар сè уште се распаѓа. Велешката болница работи со опрема од 90-тите. Прилеп го извлече ловот овој пат. Прашањето е дали следната голема нараменица ќе биде во друг град – или ова ќе остане единствен пример за тоа што може да се направи кога локалните власти и компании сериозно се впуштат во здравството.