Постои дел од француската медитеранска брегарија со 30 километри должина, обоен во црвено – не во преносна смисла, туку буквално. Земјата е црвена. Виното е црвено. Зарана сонцето пред да зајде ги обои стените и куќичките во боја која францускиот турист-клуб во 1912 година ја крсти Côte Vermeille – „Вермилионска брегарија”. Името официјално го прифатија на 5 ноември истата година. Пред тоа никој не размислуваше дека тоа е посебно нешто.

Скриен меѓу шпанската граница и Перпињан, овој дел од Средоземјето остана надвор од големите туристички патишта. Во северниот крај е Аржелс-сир-Мер со плажа од 7 километри, во јужниот Сербер кој граничи со Шпанија. Меѓу нив – Колиур, малото пристаниште каде Анри Матис, Андре Дерен и Пол Сињак доаѓаа во почетокот на 20-ти век и измислија еден цел уметнички правец. „Нема во Франција небо посино од она на Колиур”, напиша Матис.

Колиур е срцето на патувањето. Замокот од 7-ми век, стара тврдина на тамплерите, црквата „Notre-Dame des Anges” чија камбанарија е всушност стар поморски фар. Двапати неделно има пазар каде продаваат рибни конзерви од Banyuls – анчоа во маслинесто масло, сардини. Овие подружници постојат тука уште од времето кога рибарите враќаа од мрежи и не знаеа што друго да прават со уловот.

Бањуи-сюр-Мер, неколку километри јужно, го дала на светот десертното вино „Banyuls” – природно слатко вино со 14% алкохол, кое се чува во дабови буриња на отворено сонце. Овој процес го прави возможна само Côte Vermeille клима. Лозјата овде се секат на терасирани камени ѕидови – 6.000 километри ѕидови вкупно, изградени од рацете во последните осум векови. UNESCO ги има на листата на разгледувани светски наследства уште од 2015.

Што да очекувате? Кали скриени меѓу карпи каде ќе сте сами и во август. Села со 200 жители каде секој ден закусувате на терасата на ист бар (друг нема). Винарии каде сопственикот лично налева четирипет вина по два евра. Атеље-музеи каде сè уште се прави керамика. Музеј за модерна уметност во Колиур со постојани изложби на Матис, Дерен, Пикасо. И, ако имате среќа со сезоната (мај до септември), пелетон од рибари кои спорат за цената на анчоата на пристаништето – сцена која на Балканот може да ја видите само во филм од Кустурица.