Градоначалникот на Скопје Орце Ѓорѓиевски загуби првото полувреме против дивиот пешачки премин кај Бит Пазар. Обидот на градските служби да го затворат преминот заврши со протест на граѓани и дуќанџии, и со блокада. Преминот остана отворен. Ѓорѓиевски не се откажува – но реалноста на терен е поинаква од планирана.

Контекст: на едно место на булеварот кај Бит Пазар, со години се форсирал нелегален пешачки премин – граѓани едноставно ја прешеа улицата на место каде нема обележан премин. Над преминот постои натпатник кој теоретски би требало да биде главната пешачка точка. Во пракса, натпатникот е тешко пристапен за постари лица, родители со колички, лица со попреченост. Граѓаните го избегнуваат – и одат по улицата.

Ѓорѓиевски тврди дека има две решенија: преминот да се легализира со уредна сообраќајна студија, или натпатникот да стане функционален со адаптации, а нелегалниот премин да биде затворен. Двете опции имаат смисла на хартија. На терен, се случува треторо – градот ништо не прави, а граѓаните продолжуваат да преоѓаат. До денеска, кога Града се обиде да постави ограда. И граѓаните рекоа не.

„До мене стигнале повеќе од сто барања од граѓани загрижени за безбедноста”, вели Ѓорѓиевски. Тоа е важно да се одбележи – не сите Скопјани сакаат див премин. Многумина сакаат регулиран. Но сите се согласуваат во едно – сегашната ситуација не функционира. Возилата на главниот булевар возат брзо, пешаците минуваат меѓу нив, и една реална несреќа е прашање на време.

Ѓорѓиевски најави разговори со министерот за внатрешни работи и со градоначалникот на општина Чаир, Изет Меџити. Тоа е интересна координација – Чаир и градскиот центар имаат различни општински раководства, со различни партиски бои. Дали ќе се најде заедничко решение или само ќе се одговори по медиумите – тоа ќе биде показател за тоа колку Скопје може да функционира како единствен град. Историски, такви координации не се одвиваат лесно. Дивиот премин може да остане незатворен месеци уште, или години. До тогаш, граѓаните се на удар на сопствен ризик.