Thea Energy, стартап произлезен од истражувачката лабораторија на универзитетот Принстон, собра 100 милиони долари во Серија Б инвестиција предводена од U.S. Innovative Technology Fund. Кругот беше прекумерно претплатен, а вкупната приватна инвестиција во компанијата сега достигнува 130 милиони долари – доволно да ја стави во првиот ред на стартапи за фузиона енергија.

За разлика од класичните токамак реактори, Thea гради стеларатор – конструкција со искривени магнетни полиња наместо токамак-симетрични. Нивната иновација: место еден огромен и комплексен магнетен систем, користат повеќе од 300 помали модуларни магнети, плус неколку поголеми надворешни. Споредбата што самите ја прават: малите магнети се како „пиксели на компјутерски монитор” – секој одделно подесив преку софтвер, и заедно создаваат прецизен магнетен профил.

Логиката е инженерска: големи и комплексни магнети се тешки за производство и оптимизација. 300 мали магнети се однесуваат како делови за склопување – евтини, заменливи, и подобрувани со време. Така фузијата ја преместуваат од физичка во инженерска задача, што е токму типот на пресврт кој ѝ треба на индустрија која со децении вети електрична енергија „за 30 години”.

Временска линија: до 2030 демонстрационен реактор Eos, а до 2034 комерцијален реактор Helios. Дали ќе се одржи рокот – тоа е друго прашање. Сите фузиони стартапи го имаат истиот шаблон на одложување. Ама со 130 милиони во банка и Принстонско инженерство, Thea барем има можност да го испроба тврдењето.