Дизелот поевтинува – но пред некој да се израдува премногу, вреди да се прочита ситниот печат. По вонредна седница, владата најави намалување на цената на дизелот за до 6,5 денари по литар, истовремено враќајќи го ДДВ-то на бензините на 18 проценти и намалувајќи ги акцизите. Со други зборови: едно се крева, друго се спушта, а крајната сметка зависи од тоа што возите.

Поевтинувањето на дизелот не доаѓа од некаква домашна милост, туку од стабилизацијата на светските цени на нафтата. „Брент” се движеше околу 92 долари за барел во мај, додека американскиот WTI беше близу 87 – делумно поради оптимизам за можни преговори меѓу САД и Иран што би го олабавиле теснецот Хормуз. Но тој оптимизам е кревок: ако преговорите пропаднат или тензиите ескалираат, цените на нафтата можат брзо да скокнат назад.

За транспортните компании и земјоделците, кои најмногу зависат од дизел, секое намалување е олеснување во период на високи трошоци. За буџетот, пак, пониските акцизни приходи мораат да се балансираат со зголеменото ДДВ на бензините – класична игра на преместување пари од еден џеб во друг, во која граѓанинот ретко знае дали на крај добил или изгубил.

Поентата што владата не ја кажува гласно е едноставна: домашната цена на горивото не може да се изолира од светскиот пазар. Регулаторната комисија за енергетика, курсот на доларот и нафтените берзи на крај ќе одлучат дали најавените заштеди навистина ќе стигнат до пумпата – или ќе испарат пред следната седница. Дотогаш, „поевтинувањето” е најава, не гаранција.