Модната индустрија живее од младоста – или барем така тврди. Затоа е толку интересно што пет шпански манекенки од деведесеттите сè уште работат, и тоа не како носталгичен експонат, туку како активни лица на најголемите модни куќи во светот. Нивната приказна е тивок предизвик кон правилото дека во модата важиш само додека си нов.

Најпознатата меѓу нив, Нивес Алварез, започна кариера во 1991-та откако семејни фотографии стигнале до агенција во Мадрид. Денес, на 52 години, редовно дефилира за висока мода и наскоро се венчава во фустан на дизајнерот со кого работи со години. Инес Састре, исто на 52, направи драматично враќање на пистата по речиси три децении пауза, дефилирајќи на Неделата на модата во Мадрид.

Лаура Понте ја зацврсти соработката со Chanel, дебитирајќи на нивната писта за висока мода, а во март доби награда за најдобар модел. Естер Каниадас, која на 15 години тргнала од Барселона до светските писти преку окото на еден познат фотограф, сè уште ја застапуваат агенции во Њујорк, Милано, Лондон и Хамбург. И Ванеса Лоренсо, која на 18 стана лице на бренд во Париз, повремено но значајно се враќа на пистата.

Што ги држи? Според индустријата, тоа е нешто што не старее: карактер, став, и посебен начин да се освои камерата. Дизајнерите не ги бараат поради носталгија – ги бараат затоа што имаат присуство какво што многу од денешните дваесетгодишни лица сè уште го немаат изградено. Искуството, се испоставува, е валута што не се обезвреднува толку лесно колку што индустријата сака да тврди.

Има тука и порака за нас што не сме во светот на модата. Општеството со децении ни кажува дека вредноста на жената опаѓа со годините – особено во професии каде изгледот е дел од работата. Овие пет жени ја пишуваат спротивната приказна, тивко и без многу зборови: дека присуството, кога е автентично, не истекува со роковите што другите ти ги поставиле.