Замислете шкорпија долга цел метар, со клешти од по 16 сантиметри, како лови во плитко прадавно море. Не е сцена од хорор-филм, туку најновото откритие на науката – Praearcturus gigas, најголемата шкорпија што некогаш постоела, која пред околу 415 милиони години газела по тлото на денешна Велика Британија.

Најинтересното е како е „откриена”. Фосилите всушност лежеле повеќе од еден век во природонаучниот музеј во Лондон, погрешно класифицирани. Уште во 1870-тите некој ги прогласил за изопод – вид ракообразно. Дури сега, со компјутерска томографија и повторна анализа на осум примероци од три наоѓалишта, научниците сфатиле со што всушност имаат работа.

Клучниот доказ го нашол Ричард Хауард, кустос за фосилни членконоги во музејот – долга, триаголна градна коска со жлеб по средината, иста како кај сродна канадска шкорпија. Телото било покриено со груби испакнатини, типични за шкорпиите, а клештите доволно големи за да предизвикаат непријатни мисли. „Не би сакале да сретнете вакво суштество во темна уличка”, се пошегува палеобиологот Расел Бикнел.

Според истражувачите, објавени на 2 јуни во списанието Palaeontology, ѕверот веројатно водел полуводен живот и ловел примитивни риби без вилици – бидејќи ситен плен едноставно не би му бил доволен за толкаво тело. Хауард го објаснува и недостатокот на некои делови со една убава слика: „Ако најдете скелет на диносаурус без глава, нема да претпоставите дека немал глава.”

Има нешто смирувачко во ваквите вести среде денешните наслови за војни и кризи. Потсетник дека планетата носи приказни многу постари од сите наши граници и конфликти – и дека некои од најголемите откритија не доаѓаат од нови ископини, туку од подобро гледање во она што веќе го имаме на полица.