Во германскиот Бундестаг се случи размена што кажува повеќе од кој било говор за состојбата на духовите во Европа. Канцеларот Фридрих Мерц изјави дека „Украина се брани и се бори за својата слобода веќе повеќе од четири години” – а од клупите на крајно десната АфД се слушна смеа.

Мерц, видливо иритиран, не го прескокна моментот. Се сврте директно кон нив од говорницата: „Ова е јасен знак, дами и господа. Вие се смеете на ова, се смеете на судбината на милиони луѓе во Украина, а потоа патувате во Москва на средби каде се служи шампањско.” Реченица што во една потег ја поврза смеата во салата со политиката надвор од неа.

АфД, основана во 2013 година, во надворешната политика се залага за укинување на санкциите против Русија и за прекин на воената помош за Киев. Тоа што некогаш беше маргинален став денес носи тежина – партијата во моментов води во анкетите на национално ниво со околу 29 проценти поддршка. Смеата во салата, со други зборови, не е глас на маргина, туку на речиси третина од избирачите.

И тука е она што Балканот добро го познава. Кога ставовите за војна и мир стануваат повод за смеа во парламент, тоа не е само пристојност што се губи – тоа е знак дека општеството веќе не се согласува ниту околу основните факти. Дали смеата била кон Мерц, кон Украина, или кон самата идеја дека некој се бори за слобода? Одговорот на тоа прашање ја одредува насоката во која оди цела една земја.