„Пулс” повторно во судница, повторно никој не е виновен

Започна судењето на втората група полицајци за случајот „Пулс”, и како што се очекуваше, деветте обвинети се изјаснија за невини. Според обвинителството, со своите потписи и позитивни оценки овозможиле незаконско работење на клубот во кој загинаа 63 млади луѓе, а добивката од неовластените одобрувања се мери во неколку стотици илјади денари. Бројки што, споредени со 63 гроба, звучат гротескно ситни. Семејствата што закопаа деца седат во истата судница и слушаат како системот што требаше да ги заштити сега се брани себеси. Прашањето „кој ќе одговара” е старо колку и трагедијата, а одговорот сè уште го нема.

СДСМ брои милиони во тендери, фирмите остануваат исти

Од друга страна на политичкиот терен, опозицијата отвори сопствена сметка: две фирми, тврди СДСМ, добиле речиси 36 милиони евра тендери за две години. Едни доделуваат, други бројат, а фирмите остануваат исти без оглед кој е на власт. Граѓанинот што ги плаќа тие тендери со даноци заслужува одговор, не уште една прес-конференција во која едната страна обвинува, а другата ќе одмавне со раката. На Балканот тендерската математика има навика да остане нерешена точно колку што треба за да се заборави.

Водопадите пресушуваат, а одговорност нема

Истата отсутна одговорност тивко ги гаси и македонските водопади. Смоларскиот и Колешинскиот водопад пресушуваат под притисок на мали хидроцентрали, нелегална сеча и суши, а никој не стои пред камера да каже дека е негова грешка. Водопадот не протестира и не гласа, па затоа лесно се става на крајот од листата приоритети. Кога една природна реткост умира бавно, ретко некој завршува со прстот вперен во себе.

Викенд во кој граѓаните ја вршеа работата на службите

Сликата од денот најдобро ја кажува генералката: 70.688 луѓе за еден викенд извадија 685 тони отпад. Бројката е импресивна и трогателна, но повлекува непријатно прашање – каде беа надлежните што за чистење земаат плата? Доброволното чистење е убаво додека не стане трајна замена за службите што постојат токму за тоа. На граѓаните во Сарај, Сопиште и Петровец пак им снема струја за речиси цел работен ден, а правото да прашаат „може ли побрзо” не им е одземено заедно со напонот.

Мостот Естакада повторно на маса

Во Гази Баба започна санацијата на мостот Естакада, еден од клучните премини низ кој секојдневно поминуваат илјадници возила. Скопските мостови со децении се санираат, а сепак секоја година некој од нив завршува на насловните страници. Дали овој пат поправката ќе издржи тивко, или ќе се вброи во низата зафати што траат додека не пукне следната пукнатина – ќе видиме на првиот поголем дожд.

Една добра вест: Тетово и „Везилка”

Не е сè во знакот на неодговорноста. Тетово доби ветување за инвестиција од 20 милиони евра и 412 работни места, а државата најави прв центар за вештачка интелигенција „Везилка” вреден 6,5 милиони, со намера да изгради македонски јазичен модел наместо да зависиме од странски алатки што слабо нè разбираат. И двете звучат одлично на хартија – а кај нас токму на хартијата најубаво звучат проектите. Везилката во народната носија везе со трпение и децении траен конец; истото ќе се бара и од овие ветувања, не само да се отворат, туку да издржат.

Војната што се врати дома

Надвор од границите, војната што Москва сака да ја држи далеку од своите граѓани повторно се врати дома: украински дронови ја запалија најголемата московска рафинерија, оддалечена едвај 15 километри од Кремљ. Истиот ден, руски стратешки бомбардер падна како огнена топка над Иркутск поради техничка грешка – детаљ што кажува нешто за флотата што Москва ја вади на парадите. А во Полска, руски карикатурист што го исмеваше Путин беше застрелан среде бел ден. Кога критичар на режим не е безбеден ниту илјада километри подалеку, пораката не е упатена само до мртвиот.

За крај, нешто полесно: кошарка

Да се извлечеме од потешкиот дел од денот – Њујорк по половина век е шампион во НБА. Џејлен Брансон излезе од сенката на Дончиќ и понесе титула со Никс, а дома кошаркарите веќе гледаат кон следните предизвици. Половина век чекање за еден трофеј е своевидно трпение – но барем тоа е чекање што заврши со славење, а не со уште едно прашање кој ќе одговара.

Ако нешто го врзува потешкиот дел од денот, тоа е една иста празнина: институции што знаат да најават, да доделат и да се пофалат, но ретко да одговорат. Од судницата за „Пулс” до пресушените водопади, прашањето е секогаш истото – а одговорот, како и обично, го нема.