„Хара хачи бу” – јапонска навика што значи да престанеш со јадење кога ќе бидеш сит околу 80 проценти. Доаѓа од Окинава, регион познат по долговечноста на своите жители, и не бара диети, забрани ниту броење калории. Само едно: застани пред да бидеш преполн.

Зад тоа стои јасна физиологија. Нутриционистката Палома Кинтана објаснува дека на мозокот му треба време да ги прими сигналите за ситост – преку невротрансмитери во цревата, преку растегнувањето на желудникот, преку покачувањето на инсулинот и лептинот. Тие сигнали патуваат бавно, обично неколку минути. Ако јадеш брзо и до последно, телото немало време да ти каже дека веќе е доволно.

А зошто и натаму јадеме кога не сме гладни? „Типичното ‘секогаш има место за десерт’ покажува дека често јадеме за задоволство, а не затоа што телото бара повеќе енергија”, вели Кинтана. Тест: ако салатата што останала ти изгледа здодевна за џвакање, веројатно вистинската глад поминала. Но десертот и преработената храна вештачки го будат апетитот пак.

Практиката е едноставна, но бара внимание. Јади бавно, прави паузи меѓу залаците и прашај се на половина: дали би земал уште една порција од главното јадење? Ако одговорот е не, тогаш ни десертот не ти треба. Не е магија ниту реткост што мора да ја купиш – тоа е навика што чини нула денари, а нашите баби со децении ја знаеле под друго име: стани од трпеза малку гладен.